LIBRI
Epigrafi, Çeviri ve Eleştiri Dergisi
  • tr
  • en
  • Home
  • About
  • Current Issue
  • Ancient Sources
  • Archive
  • Malpractice
  • Principles
  • Process
  • Contact
Home » 2022 » Zeus Narenos – Zwei neue Weihungen im Museum von Eskişehir

Zeus Narenos – Zwei neue Weihungen im Museum von Eskişehir

Zeus Narenos – Zwei neue Weihungen im Museum von Eskişehir

N. Eda AKYÜREK ŞAHİN

LIBRI VIII (2022) 149-157
Received Date: 22.11.2022 | Acceptance Date: 05.12.2022
DOI: 10.5281/zenodo.7409192 | Online Publication Date: 07.12.2022

pdf Get PDF

references View PDF

info References

Zusammenfassung: In diesem Artikel werden zwei neue Weihungen vorgestellt, die heute im Museum von Eskişehir aufbewahrt werden und in der kleinen Stadt Bozan (bei Alpu) in Eskişehir gefunden wurden. Die Inschriften auf den kleinen Stelen ohne Giebel weisen darauf hin, dass die Weihungen einem Gott namens “Zeus Narenos” dargebracht wurden. Auf beiden Stelen ist Zeus mit seinen Symbolen abgebildet. Zeus Narenos ist ein aus Inschriften bekannter Gott, dessen Kult in Kleinasien, insbesondere in Nordwestgalatien (Bezirke Beylikova und Mihallıççık in Eskişehir), dokumentiert ist. Zwei dieser Gottheit gewidmete Stelen wurden jedoch außerhalb Kleinasiens, in der Bergbauregion Alburnus Maior in Dakien, gefunden, und diese Stelen wurden wahrscheinlich von Personen errichtet, die aus dem nordwestlichen Galatien nach Dakien reisten, um in den dortigen Bergwerken zu arbeiten. Die beiden neuen Weihungen, die wir hier vorstellen, befinden sich in der Nähe der Stadtteile Beylikova und Mihallıççık von Eskişehir, wo die anderen Weihungen gefunden wurden und wo sich möglicherweise auch das lokale Heiligtum der Gottheit befindet, das noch nicht identifiziert wurde.

Schlüsselwörter: Zeus Narenos, Eskişehir, Museum von Eskişehir, Galatien, Dakien, Alburnus Maior

Öz: Bu makalede bugün Eskişehir Müzesi’nde korunan ve Eskişehir’deki Bozan beldesinde (Alpu) bulun­muş olan iki yeni adak yazıtı tanıtılmaktadır. Alınlık olmadan işlenmiş küçük steller üzerindeki yazıtlardan adakların “Zeus Narenos” isimli bir tanrıya sunulduğu anlaşılmaktadır. Her iki stel üzerinde de Zeus, sembolleriyle beraber betimlenmiştir. Zeus Narenos daha önceden ele geçen yazıtlardan bilinen bir tanrıdır ve kültü Küçük Asya’da özellikle Kuzeybatı Galatia (Eskişehir’in Beylikova ve Mihallıççık ilçeleri) bölgesinde belgelenmiştir. Fakat bu tanrıya adanmış iki adak steli Küçük Asya dışında, Dakia’daki Alburnus Maior maden bölgesinde de bulunmuştur ve bu adaklar Kuzeybatı Galatia’dan Dakia bölgesine olasılıkla oradaki maden ocaklarında çalışmak üzere giden şahıslar tarafından dikilmiş olmalıdır. Burada tanıttığımız iki yeni adak yazıtı diğer adakların buluntu yerleri olan Eskişehir’in Beylikova ve Mihallıççık ilçelerine yakındır ve tanrının henüz tespit edilemeyen yerel kutsal alanı da bu bölgelerde olmalıdır.

Anahtar sözcükler: Zeus Narenos, Eskişehir, Eskişehir Müzesi, Galatia, Dakia, Alburnus Maiorr

  • References
  • Citation
  • Direct Link
  • About Author(s)

AE, L’Année épigraphique. Paris 1888 -.

Anderson J. C. G. 1899, “Exploration in Galatia Cis Halym”. JHS 19, 52-134.

Avram A. 2016, “Two Phrygian Gods Between Phrygia and Dacia”. Colloquium Anatolicum 15, 70-83.

BE   Robert J. & Robert L. 1943, “Bulletin épigraphique”. Revue des Études Grecques 56/266-268, 334-347.

Boda I. & Szabo C. 2014, The Bibliography of Roman Religion in Dacia. Cluj‑Napoca.

Carbó García J. R. 2010, Los cultos orientales in la Dacia romana. Formas de difusión, integración y control social e ideológico. Salamanca.

Chaniotis A. & Mylonopoulos J. 2007, “Epigraphic Bulletin for Greek Religion (EBGR) 2004”. Kernos 20, 229-327.

Ciongradi C. 2009, Die römischen Steindenkmäler aus Alburnus Maior. Cluj-Napoca.

Ciongradi C. 2010, “Über einen Votivaltar für Bonus Puer aus Napoca”. Sargetia 1, 125-132.

Daicoviciu C. 1941, “Neue Mitteilungen aus Dazien (Funde und Einzeluntersuchungen)”. Dacia 7/8, 299-336.

Drew-Bear T. 2000, “Map 62 Phrygia”. Ed. R. J. A. Talbert, Barrington Atlas of the Greek and Roman World. Princeton, 957-975.

Eckhardt B. 2021, Romanisierung und Verbrüderung. Das Vereinswesen im römischen Reich. Berlin.

Gavrilović Vitas N. 2021, Ex Asia et Syria: Oriental Religions in the Roman Central Balkans. Oxford.

Güney H. 2019, “The Sanctuary of Zeus Sarnendenos and the Cult of Zeus in Northeastern Phrygia”. AS 69, 155-174.

Macpherson I. W. 1958, New Evidence for the Historical Geography of Galatia. Unpublished PhD thesis, Cambridge University. Cambridge.

Mitchell S. 1974, The History and Archaeology of Galatia. Unpublished PhD thesis, University of Oxford. Oxford.

Mitchell S. 1982, Regional Epigraphic Catalogues of Asia Minor II. The Ankara District. The Inscriptions of North Galatia (BAR 135). Oxford.

Mitchell S. 1993, Anatolia. Land, Men, and Gods in Asia Minor II. The rise of the church. Oxford.

Mitchell S. 2017, “Two Galatian Cults in Dacia”. Gephyra 14, 15-21.

Nemeti S. 2005, Sincretismul religios în Dacia romană. Cluj-Napoca.

Nemeti S. 2008, “Zeus Sarnendenus”. Ephemeris Napocensis 18, 179-183.

Noeske H. C. 1977, “Studien zur Verwaltung und Bevölkerung der dakischen Goldbergwerke in römischer Zeit”. BJb 177, 271-416.

Petolescu C. C. 1978, “Les colons d’Asie Mineure dans la Dacie romaine”. Dacia 22, 213-218.

Piso I. 2004, “Gli Illiri ad Alburnus Maior”. Ed. G. Urso, Dall’Adriatico al Danubio. L’Illirico nell’età greca e romana (Atti del convegno internazionale Cividale del Friuli, 25-27 settembre 2003). Pisa, 271-307.

Piso I. 2018, “Kleinasiatische Götter und Kolonisten in Dakien”. Gephyra 15, 37-70.

Ricl M. 2017, “Cults of Phrygia Epiktetos in the Roman Imperial Period”. EA 50, 133-148.

Ruge W. 1935, “Nara”. RE XVII.2, 1697-1698.

Ruscu L. 2003, Corpus inscriptionum Graecarum Dacicarum (CIGD). Debrecen.

Russu I. I. (Ed.) 1984, Inscriptiones Daciae Romanae, Vol. III. Dacia Superior, 3. Zona centrală (teritoriul dintre Ulpia Traiana, Micia, Apulum, Alburnus Maior, Valea Crișului). Bucharest.

Russu I. I. (Ed.) 1988, Inscriptiones Daciae Romanae, Vol. III. Dacia Superior, 4. Zona răsăriteană. Bucharest.

Russu I. I. 1965, “Inscripţiile greceşti din Dacia”. Studii şi comunicări. Muzeul Bruckenthal 12, 47-82.

Şahin N. 2001, Zeus’un Anadolu Kültleri. Antalya.

Sanie S, 1979, “Classica et orientalia II”. SCIVA 30/1, 21-29.

Schwabl H. 1972, “Zeus I. Epiklesen”. RE XA, 253-376.

SEG Supplementum Epigraphicum Graecum. Leiden 1923 –.

Szabo C. & Boda I. 2019, The Gods of Roman Dacia. Illustrated dictionary of Roman Divinities and Personifica­tions. Open Access free handbook.

Szabo C. 2018, Sanctuaries in Roman Dacia: Materiality and Religious Experience. Oxford.

Zgusta L. 1984, Kleinasiatische Ortsnamen. Heidelberg.

Akyürek Şahin N. E. 2022, “Zeus Narenos – Zwei neue Weihungen im Museum von Eskişehir”. Libri VIII, 149-157. DOI: 10.5281/zenodo.7409192

URL: http://www.libridergi.org/2022/lbr-0320

N. Eda AKYÜREK ŞAHİN

Prof. Dr., Universität Akdeniz, Fakultät für Human- und Sozialwissenschaften, Fach für Antike Sprachen und Kulturen, Antalya. edasahin@akdeniz.edu.tr

7 December 2022 Şenkal Kileci
← Two Newly Discovered Votive Inscriptions to Zeus Bronton
Some Inscriptions from Philadelphia →

eISSN: 2458-7826

SCImago Journal & Country Rank

PhaseKapakWeb
PhaseKapakWeb
PhaseKapakWeb PhaseKapakWeb PhaseKapakWeb

ISSUE I (2015)

ISSUE II (2016)

ISSUE III (2017)

ISSUE IV (2018)

Search for Publication

Popular Posts

  • Antik Çağda Seyahat
    Antik Çağda Seyahat
  • Kahramanın Doğuş Miti: Mitolojinin Psikolojik Yorumu
    Kahramanın Doğuş Miti: Mitolojinin ...
  • Pausanias, Hellas’in Tasviri I. 1. 1 – I. 3. 5
    Pausanias, Hellas’in Tasviri I. 1. ...
  • Anadolu Selçukluları: Ortaçağ Ortadoğusu’nda Saray ve Toplum
    Anadolu Selçukluları: Ortaçağ Ortad...
  • Anadolu’da Hellenistik Bir Başkent Pergamon
    Anadolu’da Hellenistik Bir Ba...
  • Batıya Göçün Sanatsal Evreleri
    Batıya Göçün Sanatsal Evreleri
  • Ortaçağ Avrupası’nın Ölümle Dansı
    Ortaçağ Avrupası’nın Ölümle Dansı
  • Antikçağda Kitap
    Antikçağda Kitap
  • Uygarlık Anadolu’da Doğdu
    Uygarlık Anadolu’da Doğdu
  • Pseudo-Skylaks: Periplous
    Pseudo-Skylaks: Periplous
  • Anonim Birine Ait Büyük Deniz Kılavuzu veya Seyrüseferi 
    Anonim Birine Ait Büyük Deniz Kılav...
  • Medieval Scandinavian Armies 2: 1300-1500
    Medieval Scandinavian Armies 2: 130...
  • Boyovası/Boyabat Kazasında Türk Mimarisi (Hurufat Defterlerine Göre)
    Boyovası/Boyabat Kazasında Türk Mim...
  • Homo Deus: Yarının Kısa Bir Tarihi
    Homo Deus: Yarının Kısa Bir Tarihi
  • Otağ II: Emir Timur
    Otağ II: Emir Timur

PhaseKapakWeb

eISSN: 2149-7826

Libri

  • Home
  • About
  • Current Issue
  • Archive
  • Publication Principles
  • Publication Process
  • Contact

Creative Commons Lisansı
Bu eser Creative Commons Atıf-GayriTicari-AynıLisanslaPaylaş 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.

Popular Publications

  • Antik Çağda Seyahat
  • Kahramanın Doğuş Miti: Mitolojin...
  • Pausanias, Hellas’in Tasviri I. ...
  • Anadolu Selçukluları: Ortaçağ Or...
  • Anadolu’da Hellenistik Bir...
  • Batıya Göçün Sanatsal Evreleri
  • Ortaçağ Avrupası’nın Ölümle Dans...

Recent Publications

  • A New Latin Building Inscription from the Gaziantep Zeugma Mosaic Museum 29 June 2026
  • A New Agonistic Epigram from Synnada: Antigonos the Trumpeter 21 May 2026
  • New Votive Inscriptions from Eskişehir Museum 14 May 2026
  • A New Honorific Inscription from Magnesia ad Maeandrum 23 April 2026
  • New and Revised Funerary Inscriptions from Nikaia XX 24 December 2025
  • Pierres Errantes: Two Latin Inscriptions transported from the Docimium Quarries to Istanbul 24 December 2025
  • Three New Inscriptions from Phaselis: An Imperial Dedication, an Honorific Inscription for Aurelia Apphia, and Christian Dipinto 23 December 2025

Search for Publication

Archive

Flag Counter
  • Home
  • About
  • Current Issue
  • Ancient Sources
  • Archive
  • Malpractice
  • Principles
  • Process
  • Contact
Copyright © 2015 www.libridergi.org
  • Türkçe (Turkish)
  • English