LIBRI http://www.libridergi.org Epigrafi, Çeviri ve Eleştiri Dergisi Mon, 29 Jun 2026 16:45:41 +0000 tr hourly 1 https://wordpress.org/?v=7.0 A New Latin Building Inscription from the Gaziantep Zeugma Mosaic Museum http://www.libridergi.org/2026/lbr-0357 Mon, 29 Jun 2026 16:40:17 +0000 http://www.libridergi.org/?p=9253

A New Latin Building Inscription from the Gaziantep Zeugma Mosaic Museum

Aykan AKÇAY
Hüseyin UZUNOĞLU

LIBRI XII (2026) 41-48
Geliş Tarihi: 22.05.2026 | Kabul Tarihi: 15.06.2026
DOI: 10.5281/zenodo.21040426
Elektronik Yayın Tarihi: 29.06.2026

Abstract: This study examines a previously unpublished Latin inscription preserved in the stone artifacts depot of the Gaziantep Zeugma Mosaic Museum. Although the exact context is unclear, the inscription must have been erected to commemorate a construction activity in which Publius Iulius Satto and Publius Victorinius Mercator, who served as contubernales in the Roman army, were likely involved. The inscription records that these individuals served in the first cohors within the centuria of the primus pilus. The tradition of naming centuriae after their commanders (centurio) disappeared from the 3rd century CE onwards; instead, as is the case in this inscription, they began to be named according to the duty title within the centuria. Since this title is given as primus pilus in the inscription, it is understood that these two contubernales, Satto and Mercator, were in the first centuria of the first cohors, the most prestigious unit in the legion. The inscription does not specify to which legion this unit was attached; however, it was most probably one of the legions temporarily stationed in the region and attested by numerous stamped tiles. Both the Celtic origin of the cognomen Satto and the exclusive concentration of the name Victorinius in the Rhineland point to a likely Gallo-Germanic origin for these contubernales. Based on the naming convention of the centuria, the inscription is dated to the 3rd century CE.

Keywords: Latin Inscriptions, Primus pilus, Cohors Prima, Zeugma Mosaic Museum, Roman Army

Öz: Bu çalışmada Gaziantep Zeugma Mozaik Müzesi’nin taş eserler deposunda muhafaza edilen ve daha önce yayımlanmamış bir Latince yazıt incelenmektedir. Hangi bağlamda kaleme alındığı tam olarak belli olmasa da yazıt, Roma ordusunda contubernalis olarak hizmet veren Publius Iulius Satto ve Publius Victorinius Mercator’un olasılıkla dâhil oldukları bir inşa faaliyetinin anısına dikilmiş olmalıdır. Yazıtta bu kişilerin, ilk cohors bünyesindeki primus pilus’un centuria’sında görevli oldukları kayıtlıdır. Centu­ria’ların, komutanlarının (centurio) adlarına izafeten adlandırılma geleneği MS 3. yüzyıldan itibaren ortadan kalk­mış ve bunun yerine, bu yazıtta olduğu gibi centuria içindeki görev unvanına göre isimlendirilmeye başlanmıştır. Bu unvan da yazıtta primus pilus olarak verildiğinden, Satto ve Mercator adlı bu iki contuberna­lis’in lejyondaki en prestijli birim olan ilk cohors’un ilk centuria’sında bulundukları anlaşılmaktadır. Bu birimin hangi lejyona bağlı olduğu bilgisi yazıtta yer almamaktadır; ancak bu lejyon, büyük olasılıkla bölgede geçici görevle bulunan ve çok sayıda damgalı kiremitle belgelenen lejyonlardan biri olmalıdır. Satto cognomen’inin Keltçe kökeni ve Victorinius nomen’inin Ren Bölgesi’ndeki yoğunluğu, bu contubernales için muhtemel bir Galya-Germen kökenine işaret etmektedir. Yazıt, centuria’nın adlandırılma şeklinden dolayı MS 3. yüzyıla tarihlendirilmektedir.

Anahtar sözcükler: Latince Yazıtlar, Primus pilus, Cohors Prima, Zeugma Mozaik Müzesi, Roma Ordusu

Alföldy G. 1969, Die Personennamen in der römischen Provinz Dalmatia. Heidelberg.

Bowman A. K. & Thomas J. D. 1983, Vindolanda: The Latin Writing-Tablets. With Contributions by J. N. Adams and Richard Tapper (Britannia Monograph Series 4). London.

Bruun Chr. 1988. “Caligatus, tubicen, optio carceris and the Centurions’ Positions; Some Remarks on an Inscription in ZPE 71 (1988)”. Arctos 22, 23-40.

Cupcea G. & Zăgreanu R. 2018, “Guarding the Eagle. Soldier Membership in the First Cohort of the Legion in a Revisited Inscription from Potaissa”. Acta Musei Napocensis 55/1, 141-150.

Dean L. R. 1916, A Study of the Cognomina of Soldiers in the Roman Legions. Unpublished Doctoral Thesis, Princeton University. Princeton, N. J.

Dobson B. 1974, “The Significance of the Centurion and ‘Primipilaris’ in the Roman Army and Administration”. ANRW II.1, 393-434.

Evans D. E. 1968, “Nomina Celtica, I. Catamantaloedis, docnimarus, satigenus”. Etudes Celtiques 12/1, 195-200.

Faure P. 2013, “Entre épigraphie et archéologie: la IIe légion parthique et les structures des légions romaines”. Eds. F. Bertholet & Ch. Schmidt Heidenreich, Entre archéologie et épigraphie. Nouvelles perspectives sur l’armée romaine. Bern, 17-77.

Görkay K. 2017, “Zeugma Lejyon Yerleşkesi: Yeni Araştırmalar, Sonuçlar ve Ön Değerlendirmeler”. Anadolu 43, 147-178.

Hartmann M. & Speidel M. A. 2003, “The Roman Army at Zeugma: Recent Research Results”. Ed. J. H. Humphrey, Zeugma Interim Reports. Portsmouth, 100-126.

Hartmann M. & Speidel M. A. 2013, “Military Installations at Zeugma: An Overview of the Swiss Archaeological Investigations, 2001-2003”. Ed. W. Aylward, Excavations at Zeugma. Conducted by Oxford Archaeology. Vol. III, Los Altos, California, 381-392.

Hatt J. J. 1964, “Saturninus et Satto. Observations sur l’origine et la diffusion de ces noms en Gaule”. RAE 15, 327-329.

Holder A. 1904, Alt-celtischer Sprachschatz. Zweiter Band: I – T. Leipzig.

Kajanto I. 1965, The Latin Cognomina. Helsinki & Helsingfors.

Kakoschke A. 2021, Die Personennamen in den römischen Provinzen Germania inferior und Germania superior. Band 1: Gentilnomina ABILIUS–VOLUSIUS. Göttingen.

Kakoschke A. 2025, Die Personennamen in der römischen Provinz Gallia Lugdunensis. Hannover & Stuttgart.

Lendon J. E. 2006, “Contubernalis, Commanipularis, and Commilito in Roman Soldiers’ Epigraphy: Drawing the Distinction”. ZPE 157, 270-276.

Malzbender T., D. Gelb & H. Wolters 2001. “Polynomial Texture Maps”. Proceedings of the 28th Annual Conference on Computer Graphics and Interactive Techniques. Los Angeles, 519-528. Doi: 10.1145/3832 59.383320.

Mitford T. B. 1988, “Further Inscriptions from the Cappadocian Limes”. ZPE 71, 167-178.

Omar I. 2017, Les légions romaines de la province de Syrie sous le Haut-Empire d’après les inscriptions latines et grecques. Unpublished Doctoral Thesis, Université de recherche Paris Sciences et Lettres. Paris.

RIB I = Collingwood R. G. & Wright R. P. 1965, The Roman Inscriptions of Britain, vol. I: Inscriptions on Stone. Oxford.

Speidel M. A. 1998, “Legio IIII Scythica, its Movements and Men”. Ed. D. L. Kennedy, The Twin Towns of Zeugma on the Euphrates. Rescue Work and Historical Studies. Portsmouth, 163-204.

Speidel M. A. 2009a, “Legio Operosa Felix”. Ed. M. A. Speidel, Heer und Herrschaft im Römischen Reich der Hohen Kaiserzeit. Stuttgart, 249-253.

Speidel M. A. 2009b, “Auf kürzestem Weg und gut verpflegt an die Front. Zur Versorgung pannonischer Expeditionstruppen während der severischen Partherkriege”. Ed. M. A. Speidel, Heer und Herrschaft im Römischen Reich der Hohen Kaiserzeit, Stuttgart, 255-271.

Speidel M. A. 2015, “The Roman Army”. Eds. Chr. Bruun & J. Edmondson, The Oxford Handbook of Roman Epigraphy. Oxford, 319-344.

Speidel M. P. 1983, “The Centurions’ Titles”. Epigraphische Studien 13, 43-61.

Speidel M. P. 1990, “The Names of Legionary Centuriae”. Arctos 24, 135-137.

TLL IV = Thesaurus Linguae Latinae. Volumen IV: CON – CYVLVS. Leipzig 1906-1909.

Väänänen V. 1966, Le latin vulgaire des inscriptions pompéiennes (3rd ed.). Berlin.

von Domaszewski A. 1908, Die Rangordnung des Römischen Heeres. Bonn.

Weisgerber J. L. 1968, Die Namen der Ubier. Köln & Opladen.

Zair N. 2023, Orthographic Traditions and the Sub-elite in the Roman Empire. Cambridge.

Kalıcı Bağlantı Adresi: http://www.libridergi.org/2026/lbr-0357

Aykan AKÇAY

Res. Assist. Dr., Akdeniz University, Mediterranean Civilizations Research Institute, Antalya, Türkiye. aykanakcay@akdeniz.edu.tr

Hüseyin UZUNOĞLU

Assoc. Prof. Dr., Akdeniz University, Faculty of Letters, Department of Ancient Languages and Cultures, Antalya, Türkiye

]]> A New Agonistic Epigram from Synnada: Antigonos the Trumpeter http://www.libridergi.org/2026/lbr-0356 Thu, 21 May 2026 09:01:01 +0000 http://www.libridergi.org/?p=9230

A New Agonistic Epigram from Synnada: Antigonos the Trumpeter

M. Ertan YILDIZ
N. Eda AKYÜREK ŞAHİN

LIBRI XII (2026) 27-39
Geliş Tarihi: 07.04.2026 | Kabul Tarihi: 06.05.2026
DOI: 10.5281/zenodo.20266542
Elektronik Yayın Tarihi: 21.05.2026

Abstract: The subject of this article is a fifteen-line inscription (Figs. 1-4) on the front face of a marble block discovered in the Şuhut district of Afyon and currently preserved in the Afyon Museum. The findspot of the stone belonged to the territory of the city of Synnada, located in Phrygia during antiquity. The inscription is an agonistic epigram consisting of three distichs honoring a successful trumpeter. In the epigram, a trumpeter named Antigonos is praised. He is known to have participated in trumpet competitions and achieved success while still a child. In later periods, he also gained victories in the Actian and Pythian games. It is emphasized that Antigonos glorified his homeland – which is not named in the epigram but is likely Synnada based on the findspot – through his achievements. We include this inscription within the group of agonistic inscriptions known from Synnada to date, some of which are also in the form of epigrams. This marks the first time a trumpeter has been documented in Synnada. Based on current epigraphic and numismatic evidence, the only major festival and games identified in Synnada to date is the great festival known as the “Hadrianeia Panathenaia”. This inscription honoring the trumpeter was also likely erected during a celebration of the Hadrianeia Panathenaia agon in the city. Due to its letterforms and content, the epigram can be dated to the same period as similar epigrams from Synnada, such as those of Thallos and Aristainetos (see the appendix) -namely, the first half of the 3rd century CE.

Keywords: Agonistic Epigram, Afyon Museum, Synnada, Pythia, Actia, Salpinktes/Trumpeter

Öz: Afyon’un Şuhut ilçesinde bulunmuş ve günümüzde Afyon Müzesi’nde korunan mermer bir blok taşın ön yüzündeki on beş satırlık bir yazıt (Figs. 1-4) bu makalenin konusunu oluşturmaktadır. Taşın bulunduğu yer, antikçağda Phrygia’da yer alan Synnada kentinin topraklarına aitti. Yazıt başarılı bir trompetçinin onurlandırıldığı üç distykhondan oluşan agonistik bir epigramdır. Epigramda Antigonos isimli bir trompetçi övülmektedir. Bu kişinin daha çocukken trompet yarışmalarına katıldığı ve başarılar kazandığı anlaşılmaktadır. Daha sonraki zamanlarda Aktia ve Pythia oyunlarında da zaferler elde etmiştir. Antigonos’un adı epigramda verilmeyen ama buluntu yerinden dolayı Synnada olması muhtemel olan vatanını başarılarıyla yücelttiği vurgulanmaktadır. Bu yazıtı bugüne kadar Synnada’dan bilinen ve bazıları da epigram şeklinde olan bir grup agonistik yazıt grubunun içine dahil ediyoruz. Synnada’dan ilk kez bir trompetçi belgelenmektedir. Mevcut epigrafik ve nümismatik belgelere dayanarak Synnada’da bugüne kadar tespit edilmiş olan tek bayram “Hadrianeia Panathenaia” adıyla bilinen büyük bayram ve oyunlardır. Trompetçiyi onurlandıran bu yazıt da olasılıkla kentteki bir Hadrianeia Panathenaia agonu sırasında dikilmiş olmalıdır. Epigram harf karakterleri ve içeriği nedeniyle Synnada’daki Thallos ve Aristainetos epigramları gibi (bk. ekler kısmı) benzer epigramlarla aynı döneme, yani MS 3. yüzyılın ilk yarısına tarihlenebilir.

Anahtar sözcükler: Agonistik Epigram, Afyon Müzesi, Synnada, Pythia, Aktia, Trompetçi

Aneziri S. 2003, Die Vereine der Dionysischen Techniten im Kontext der hellenistischen Gesellschaft. Untersuchungen zu Geschichte, Organisation und Wirkung der hellenistischen Technitenvereine (Historia Einzelschriften 163). Stuttgart.

Aneziri S. 2014, “Stiftungen für sportliche und musische Agone”. Eds. K. Harter-Uibopuu & Th. Kruse, Sport und Recht in der Antike Beiträge zum 2. Wiener Kolloquium zur Antiken Rechtsgeschichte 27.-28.10.2011. Wien.

Baytak İ. 2025, “Synnada ve Çevresi Yüzey Araştırması 2023”. AST 40/2, 403-431.

Begass Chr. 2025, Zwischen Stadt und Stadion, Die Agonothesie der griechisch-römischen Welt in Hellenismus und Kaiserzeit. Stuttgart.

Belke K. & Mersich N. 1990, Phrygien und Pisidien (Tabula imperii Byzantini 7). Wien.

Bowyer C. S. 2016, Echoes of the salpinx: the trumpet in ancient Greek culture. Unpublished Doctoral Thesis, Royal Holloway. University of London.

Cerqueira F. V. 2017, “A trombeta e os jogos”. Revista do Museu de Arqueologia e Etnologia 29, 75-99.

Crowther N. B. 1988, “The Age-Category of Boys at Olympia”. Phoenix 42/4, 304-308.

Crowther N. B. 1994, “The Role of Heralds and Trumpeters at Greek Athletic Festivals”. Nikephoros 7, 135-155.

Crowther N. B. 2004. “The Role of Heralds and Trumpeters at Greek Athletic Festivals”. Ed. N. B. Crowther, Athletika: Studies on the Olympic Games and Greek Athletics (Nikephoros Beihefte, Nr. 11). Hildesheim (Nachdruck), 183-201.

Drew-Bear Th. & Sacco G. 2006-2007, “Epigrammi agonistici et notabili di Synnada”. AION (archeol) 13-14, 253-281.

Drew-Bear Th. 2004/2005. “Phrygia ve Pisidia’da Yeni Epigrafik Yüzey Araştırmaları”. AST 22/2, 213-218.

Eraydın N. 2021, Epigrafik, Nümizmatik ve Edebi Belgeler Işığında Synnada Tarihi. Unpublished Doctoral Dissertation. Akdeniz University, Antalya.

Frisch P. 1986, Zehn agonistische Papyri. Opladen.

Golden M. 2004, Sport in the Ancient World from A to Z. London.

Hale J. R. 2003, “Salpinx” and “salpinktes”: “Trumpet and Trumpeter in Ancient Greece”. Eds. A. F. Basson & J. Dominik, Literature, Art, History: Studies on Classical Antiquity and Tradition in Honour of W. J. Henderson. Frankfurt, 267-273.

Hoffmann V. 2017, “Hadrian und die Finanzierung von Siegerstatuen für Trompeter und Herolde bei den ephesischen Olympia (SEG 56, 1359, ZZ. 40-43)”. Philia 3, 79-96.

Jones C. P. 2007, “Three New Letters of the Emperor Hadrian”. ZPE 161, 145-156.

Lane E. N. 1971, Corpus Monumentorum Religionis Dei Menis (CMRDM) I. (EPRO 19,1). Leiden.

Lehner M. F. 2004, Die Agonistik im Ephesos der römischen Kaiserzeit. Unpublished Doctoral Thesis, LMU München (https://edoc.ub.uni-cmuenchen.de/3261/1/Lehner_Michael.pdf).

Leschhorn, W. 1998. “Die Verbreitung von Agonen in den östlichen Provinzen des Römischen Reiches”. Ed. M. Lämmer, Colloquium “Agonistik in der römischen Kaiserzeit”, Landhaus Rothenberge bei Münster, 25–27 Oktober 1995 (= Stadion 24/1). St. Augustin, 31–57.

Mazzini L. 2020. Triggered Identities and Imperial Power? Macedonian Label Re/use by Civic Communities in Roman Lydia and Phrygia. Ph.D. diss., University of Exeter. Exeter, UK.

Merisio E. N. 2020-2021, “Giochi di parole ed evergetismo in un’iscrizione metrica di Synnada: l’epigramma per Kynegia”. Incontri di filologia classica 20, 205-214.

Merisio E. N. 2024, Le iscrizioni metriche greche della Frigia orientale. Edizione, traduzione e commento (Texte und Kommentare 73). Berlin&Boston.

Mitchell S. 1990, “Festivals, Games and Civic Life in Roman Asia Minor”. JRS 80, 183-193.

Petermandl W. 2012, “Age-categories in Greek Athletic Contests”. Nikephoros YOG, 85-93.

Petzl G. & Schwertheim E. 2006, Hadrian und die dionysischen Künstler: Drei in Alexandria Troas neugefundene Briefe des Kaisers an die Künstler-Vereinigung (Asia Minor Studien 58). Bonn.

Samitz Chr. 2018, “Neue agonistische Inschriften aus Ephesos”. ÖJh 87, 373-400.

Staab G. 2018, Gebrochener Glanz. Klassische Tradition und Alltagswelt im Spiegel neuer und alter Grabepigramme des griechischen Ostens. Berlin&Boston.

Strasser J. -Y. 2010, “”Qu’on fouette les concurrents…” À propos des lettres d’Hadrien retrouvées à Alexandrie de Troade”. REG 123/2, 585-622.

Uzunoğlu H. & Dinç M. 2026, “New Inscriptions from Akmoneia”. Gephyra 31, forthcoming.

Wörrle M., 1988, Stadt und Fest im kaiserzeitlichen Kleinasien. Studien zu einer agonistischen Stiftung aus Oinoanda (Vestiga Bd. 39). München.

Xanthoulis N. 2006, “The Salpinx in Greek Antiquity”. International Trumpet Guild Journal 31, 39-45.

Kalıcı Bağlantı Adresi: http://www.libridergi.org/2026/lbr-0356

M. Ertan YILDIZ

Assoc. Prof. Dr., Akdeniz University, Faculty of Humanities and Social Sciences, Department of Ancient Languages and Cultures, Antalya, Türkiye. ertanyildiz@akdeniz.edu.tr

N. Eda AKYÜREK ŞAHİN

Prof. Dr., Akdeniz University, Faculty of Humanities and Social Sciences, Department of Ancient Languages and Cultures, Antalya, Türkiye. edasahin@akdeniz.edu.tr

]]> New Votive Inscriptions from Eskişehir Museum http://www.libridergi.org/2026/lbr-0355 Thu, 14 May 2026 09:11:07 +0000 http://www.libridergi.org/?p=9159

New Votive Inscriptions from Eskişehir Museum

Necmettin ERAYDIN
Ahmet TÜRKAN

LIBRI XII (2026) 15-25
Geliş Tarihi: 09.04.2026 | Kabul Tarihi: 02.05.2026
DOI: 10.5281/zenodo.20161691
Elektronik Yayın Tarihi: 14.05.2026

Abstract: This article presents the epigraphic and historical analysis of seven votive inscriptions preserved in the courtyard of the Eskişehir Eti Archaeology Museum. Although these inscriptions were identified within the borders of Eskişehir Province, their exact findspots remain unknown. It is therefore assumed that the objects may originate from the territories of settlements located within the provincial boundaries that existed at the time the inscriptions were produced; where necessary, the inscriptions have been evaluated within their own internal context. The first inscription was dedicated to the “Just Gods” (Theoi Dikaioi) by a komarkhes and priest of a settlement. Although parallels associated with Hosios kai Dikaios are known, this expression is attested here for the first time in the region as denoting a group of deities. The following three inscriptions are dedicated respectively to Hosios kai Dikaios, Theos Hypsistos, and Men. The fifth inscription is a fragment dedicated by the inhabitants of Doiga. The sixth inscription is dedicated to the local deity of a settlement named Dobana. They are introduced into the literature as two new toponyms. The final inscription is likewise fragmentary and preserves only part of the name of the dedicator. All inscriptions are dated to the 2nd–4th centuries CE and reflect the religious diversity of the Eskişehir region in antiquity.

Keywords: Theoi Dikaioi, Men, Theos Hypsistos, Hosios kai Dikaios, Komarkhes, Doiga

Öz: Bu makale, Eskişehir Eti Arkeoloji Müzesi bahçesinde muhafaza edilen yedi adak yazıtının epigrafik ve tarihsel analizini sunmaktadır. Söz konusu yazıtlar Eskişehir ili sınırları içerisinde tespit edilmiş olmakla birlikte, kesin buluntu yerleri bilinmemektedir. Bu nedenle eserlerin, il sınırları içinde yer alan ve yazıtların üretildiği dönemde varlık gösteren yerleşimlerden herhangi birinin hâkimiyet alanına ait olabileceği varsayılmış; gerekli durumlarda ise yazıtlar kendi iç bağlamları içerisinde değerlendirilmiştir. Yazıtlardan ilki, bir yerleşimin komarkhes’i ve rahibi tarafından “adil tanrılara” (Theoi Dikaioi) adanmıştır. Bu ifade, daha önce Hosios kai Dikaios ile ilişkili örnekler bilinmekle birlikte, bir tanrı grubunu niteleyecek şekilde bölgede ilk kez belgelenmektedir. Bunu izleyen üç yazıt sırasıyla Hosios kai Dikaios, Theos Hypsistos ve Men için düzenlenmiştir. Beşinci yazıt bir fragman olup Doiga sakinleri tarafından adanmıştır. Altıncı yazıt, Dobana adlı yerleşimin yerel tanrısına ithaf edilmiştir. Bu isimler iki yeni toponim olarak literatüre kazandırılmaktadır. Son yazıt ise yine bir fragman olup yalnızca adayanın isminin bir kısmı korunabilmiştir. Tüm eserler MS 2–4. yüzyıllar arasına tarihlenmekte olup Eskişehir bölgesinin antik çağdaki dinsel çeşitliliğini ortaya koymaktadır.

Anahtar sözcükler: Theoi Dikaioi, Men, Theos Hypsistos, Hosios kai Dikaios, Komarkhes, Doiga

Akyürek Şahin N. E. & Uzunoğlu H. 2019, “Neue Inschriften aus dem Museum von Eskişehir”. Gephyra 18, 137-191.

Akyürek Şahin N. E. & Uzunoğlu H. 2020, “Neue Weihungen an Hosios Kai Dikaios aus dem Museum von Eskişehir”. Gephyra 19, 189-230.

Akyürek Şahin N. E. & Uzunoğlu H. 2021, “Neue Inschriften aus dem phrygischen Hochland”. Gephyra 21, 177-197.

Akyürek Şahin N. E. 2007, “Neue Votivsteine aus dem Museum von Afyon”. Gephyra 4, 1-14.

Ameling W. 2005, “Komarkhes”. BNP 7, 87-88.

Boyana H. 2019, “Phrygia Epiktetos’ta Men Kültü”. Ankara Üniversitesi SBD 10, 66-80.

Dökü F. E. & Kileci Ş. 2022, “Ares Reliefs and a New Votive Inscription to Ares in the Rural Highlands of Kabalis / Kabalia”. Adalya 25, 105-124.

Dökü F. E. & Kileci Ş. 2023, “Rock Reliefs of Zeus and his Thunderbolt in the High Plateau Settlements of Kabalis/Kabalia”. Anadolu Anatolia 49, 73-96.

Drew-Bear T., C. M. Thomas & M. Yıldızturan 1999, Phrygian Votive Steles. Ankara.

Erten E. 2023, “Zwei neue Inschriften aus Dorylaion”. Libri 9, 1-12.

Gökalp N. & Akdoğu Arca E. N. 2009, “Antalya’dan Yeni Adak Yazıtları”. Adalya 12, 261-275.

Güney H. 2018, “New Inscriptions from Northeast Phrygia: The Cult of Hosios and Dikaios”. Gephyra 15, 101-117.

İznik E. 2021, “MS II ve III. Yüzyıllarda (Roma Döneminde) Dorylaion (Eskişehir) ve Nacolea’daki (Seyitgazi) Dinsel Yapı”. OANNES 3/2, 505-534.

Körte A. 1897, “Radet, En Phrygie”. GGA 159/5, 386-416.

Lane E. N. 1971, Corpus Monumentorum Religionis Dei Menis (CMRDM), Vol. I: The Monuments and Inscriptions (Études préliminaires aux religions orientales dans l’Empire romain 19). Leiden.

Lane E. N. 1976, Corpus Monumentorum Religionis Dei Menis (CMRDM), Vol. III: Interpretations and Testimonia (Études préliminaires aux religions orientales dans l’Empire romain 19). Leiden.

Lochman T. 2003, Studien zu kaiserzeitlichen Grab- und Votivereliefs aus Phrygien. Basel.

Mitchell S. 1999, “The Cult of Theos Hypsistos between Pagans, Jews, and Christians”. Eds. P. Athanassiadi & M. Frede, Pagan Monotheism in Late Antiquity. Oxford, 81-148.

Mitchell S. 2010, “Further Thoughts on the Cult of Theos Hypsistos”. Eds. S. Mitchell & P. Van Nuffelen, One God: Pagan Monotheism in the Roman Empire. Cambridge, 167-208.

Preisigke F. 1921, “Komarkhes”. RE 21, col. 1129-1131.

Prikhodko E. V. 2023, “Суровые боги» становятся «справедливыми богами», или об одном местном культе высокогорий Кибиратиды, Милиады и Северной Ликии”. Indo-European Linguistics and Classical Philology 27/2, 946-994.

Ramsay W. M. 1882, “Prymnessos and Metropolis”. MDAI(A) 7, 126-145.

Ramsay W. M. 1887, “The Cities and Bishoprics of Phrygia (Continued)”. JHS 8, 461-519.

Ricl M. 1991, “Hosios kai Dikaios. Epithets of the Divine Justicer in the Lydian-Phrygian Context (Part I)”. EA 18, 1-70.

Ricl M. 1992a, “Hosios kai Dikaios. Epithets of the Divine Justicer in the Lydian-Phrygian Context (Part II)”. EA 19, 71-103.

Ricl M. 1992b, “Hosios kai Dikaios. Epithets of the Divine Justicer in the Lydian-Phrygian Context (Part III)”. EA 20, 95-147.

Smith T. J. 1997, “Votive Reliefs from Balboura and Its Environs”. Anatolian Studies 47, 3–49.

Smith T. J. 2011, “Highland Gods: Rock-Cut Votive Reliefs from the Pisidian Survey”. Anatolian Studies 61, 133–150.

Uzunoğlu H. & Akyürek Şahin N. E. 2024, “Eine Neue Inschrift aus dem Territorium von Nikaia”. EA 55, 123-145.

Kalıcı Bağlantı Adresi: http://www.libridergi.org/2026/lbr-0355

Necmettin ERAYDIN

Asst. Prof., Eskişehir Anadolu University, Faculty of Humanities, Department of Archaeology, Eskişehir, Türkiye. necmi.eraydin@gmail.com

Ahmet TÜRKAN

Assoc. Prof., Eskişehir Osmangazi University, Faculity of Humanities and Social Science, Department of History, Eskişehir, Türkiye. aturkan@ogu.edu.tr

]]> A New Honorific Inscription from Magnesia ad Maeandrum http://www.libridergi.org/2026/lbr-0354 Thu, 23 Apr 2026 10:19:16 +0000 http://www.libridergi.org/?p=9103

A New Honorific Inscription from Magnesia ad Maeandrum

Tolga UZUN

LIBRI XII (2026) 1-13
Geliş Tarihi: 30.03.2026 | Kabul Tarihi: 19.04.2026
DOI: 10.5281/zenodo.19704468
Elektronik Yayın Tarihi: 23.04.2026

Abstract: This study presents a newly discovered inscription from Magnesia ad Maeandrum, found in 2021 and dated to the late 1st century CE or early 2nd century CE. The text preserves the public actions of a woman named Tryphosa, who honoured the memory of her husband Democharis through gestures of civic generosity and religious responsibility. The boule and the demos honoured Democharis for his inherited civic standing, the dignity of his character and his service as agoranomos. After his death, Tryphosa, identified as his wife and as a priestess, undertook several initiatives that affected the civic community at large. She set up a monument in his honour, financed distributions of olive oil in the gymnasia and provided funds for the philosebastos boule in accordance with his instructions. The inscription places commemoration, religious office and civic benefaction within the same public setting and makes clear that Tryphosa was the central figure in turning the memory of Democharis into visible civic action.

Keywords: Tryphosa, Democharis, Oil, Agoranomos, Priestess, Magnesia ad Maeandrum

Öz: Bu çalışma, Magnesia ad Maeandrum’da 2021 yılında bulunmuş ve MS 1. yüzyılın sonları ile 2. yüzyılın başlarına tarihlenen yeni bir yazıtı tanıtmaktadır. Metin, Tryphosa adlı bir kadının, eşi Demokharis’in hatırasını kent yaşamına dokunan hayır işleri ve dinsel sorumluluk çerçevesinde nasıl yaşattığını göstermektedir. Boule ile demos, Demokharis’i ailesinden gelen yurttaşlık itibarı, karakterinin saygınlığı ve agoranomos olarak yürüttüğü görevi nedeniyle onurlandırmaktadır. Onun ölümünden sonra, hem eşi hem de rahibe olarak tanımlanan Tryphosa, kenti doğrudan ilgilendiren çeşitli girişimlerde bulunmaktadır. Kocasının anısına bir anıt diktirmiş, gymnasion’larda zeytinyağı dağıtımını finanse etmiş ve onun vasiyeti doğrultusunda philosebastos boule için maddi kaynak sağlamıştır. Yazıt; anma geleneğini, dini makamı ve kamusal hayırseverliği aynı kamusal çerçeve içine yerleştirmekte ve Tryphosa’nın, Demokharis’in hatırasını görünür bir kamusal eyleme dönüştürmede merkezi figür olduğunu açıkça ortaya koymaktadır.

Anahtar sözcükler: Tryphosa, Demokharis, Yağ, Agoranomos, Rahibe, Magnesia ad Maeandrum

Adak M. 2005, “Altes und Neues zu den Eliten von Kos und Magnesia am Mäander in iulisch-claudischer Zeit”. Eds. S. Aneziri, N. Giannakopoulos, C. Kokkinia, P. Paschidis & S. Psoma, Εἰρηνάρχης, Essays on Politics, Institutions and Society in the Greek and Roman World in Honour of Kostas Buraselis. Μελετήματα 91. Athens, 55-81.

Amouretti M. C. 1986, Le pain et l’huile dans la Grèce antique. Paris.

Ancona R. & Tsouvala G. 2021, New Directions in the Study of Women in the Greco-Roman World. Oxford.

Augier M. 2017 (Trans. S. A. Clio), “Giving a Name to Priestesses in Ancient Greece (Fifth to First Century BCE)”. Women, Gender, History 45/1, 33-59.

Capelle J. 2021, “Le « Nouveau théâtre » : une nouvelle inscription de Magnésie du Méandre”. REG 134/2, 413-462.

Connelly J. B. 2007, Portrait of a Priestess, Women and Ritual in Ancient Greece. Princeton.

Cooley A. 2012, “From Document to Monument: Inscribing Roman Official Documents in the Greek East”. Eds. J. Davies & J. Wilkes, Epigraphy and the Historical Sciences (Proceedings of the British Academy 177). Oxford, 159-182.

Diggle J., B. Fraser, P. James, O. Simkin, A. Thompson & S. Westripp 2021, The Cambridge Greek Lexicon. Vol. 1 A-I. Cambridge.

Dirven L., M. Icks & S. Remijsen 2023, The Public Lives of Ancient Women (500 BCE–650 CE). Boston.

Ellison M. D., C. G. Taylor & C. Osiek 2021, Material Culture and Women’s Religious Experience in Antiquity: An Interdisciplinary Symposium. Lanham.

Foley H. P. 1992, Reflections of Women in Antiquity. London.

Fröhlich P. 2009. “Les activités évergétiques des gymnasiarques à l’époque hellénistique tardive: la fourniture de l’huile”. Ed. O. Curty, L’huile et l’argent. Gymnasiarchie et évergétisme dans la Grèce hellénistique. Fribourg (Suisse), 57-94.

Gauthier P. 1985, Les cités grecques et leurs bienfaiteurs (IVe–Ier s. av. J.-C.). Paris.

Gilles G., C. Frank, C. Plastow & L. Webb 2024, Female Agency in the Ancient Mediterranean World. Liverpool.

Hagel S. & Tomaschitz K. 1998, Repertorium der westkilikischen Inschriften, Nach den Scheden der Kleinasiatischen Kommission der Österreichischen Akademie der Wissenschaften. Vienna.

Hawley R. & Levick B. 1995, Women in Antiquity: New Assessments. London.

Heller A. 2011, “D’un Polybe à l’autre: statuaire honorifique et mémoire des ancêtres dans le monde grec d’époque impériale”. Chiron 41, 287-312.

Hemelrijk E. & Woolf G. 2013, Women and the Roman City in the Latin West. Leiden.

Hemelrijk E. 1999, Matrona Docta: Educated Women in the Roman Elite and Their Benefactions. Leiden.

Hemelrijk E. 2015, Hidden Lives, Public Personae: Women and Civic Life in the Roman West. Oxford.

Hemelrijk E. 2021, Women and Society in the Roman World, A Sourcebook of Inscriptions from the Roman West. Cambridge.

James S. L. & Dillon S. A. 2012, A Companion to Women in Ancient World. Malden.

Kirbihler F. 2019, “Les prêtresses d’Artémis à Éphèse (Ier siècle av. J.-C.–III e siècle apr. J.-C.) ou comment faire du neuf en prétendant restaurer un état ancien?”. Ed. S. Lalanne, Femmes grecques de l’Orient romain. Besançon, 21-79.

Kraemer R. S. 2004, Women’s Religions in the Greco-Roman World: A Sourcebook. Oxford.

MachLachlan B. 2012, Women in Ancient Greece: A Sourcebook. London.

Marek C. 2003, Pontus et Bithynia. Die römischen Provinzen im Norden Kleinasiens. Mainz am Rhein.

McLean B. H. 2005, An Introduction to Greek Epigraphy of the Hellenistic and Roman Periods: From Alexander the Great to the Reign of Constantine (323 BC-AD 337). Ann Arbor.

Mitchell S. 2005. “Olive Cultivation in the Economy of Roman Asia Minor”. Eds. S. Mitchell & C. Katsari, Patterns in the Economy of Roman Asia Minor. Swansea, 83-113.

Montanari F. 2015, The Brill Dictionary of Ancient Greek. Leiden.

Nelson S. M. 2007, Women in Antiquity, Theoretical Approaches to Gender and Archaeology. Lanham.

Papakonstantinou Z. 2019, Sport and Identity in Ancient Greece. New York.

Price S. 1984, Rituals and Power: The Roman Imperial Cult in Asia Minor. Cambridge.

Quaß F. 1993, Die Honoratiorenschicht in den Städten des griechischen Ostens. Stuttgart.

Rantala J. 2019. Gender, Memory, and Identity in the Roman World. Amsterdam.

Schultz C. E. 2006, Women’s Religious Activity in the Roman Republic. Chapel Hill.

Siekierka P., K. Stebnicka & A. Wolicki 2021, Women and the Polis: Public Honorific Inscriptions for Women in the Greek Cities from the Late Classical to the Roman Period. Berlin.

Stavrianopoulou E. 2024, “Women in Civic Societies”. Eds. M. Hallmannsecker & A. Heller, The Oxford Handbook of Greek Cities in the Roman Empire. Oxford, 341-356.

Strubbe J. H. M. 1987. “The Sitonia in the Cities of Asia Minor under the Principate I”. EA 10, 45-82.

Strubbe J. H. M. 1989. “The Sitonia in the Cities of Asia Minor under the Principate II”. EA 13, 99-122.

Theodorou E. 2023, Das Amt des Agoranomos in Griechenland und Kleinasien unter besonderer Berücksichtigung der Kaiserzeit (27 v. Chr.–3. Jh. n. Chr.). Unpublished Doctoral Dissertation, University of Vienna. Vienna.

van Bremen R. 1996, The Limits of Participation: Women and Civic Life in the Greek East in the Hellenistic and Roman Periods. Amsterdam.

Woodhead A. G. 1959, The Study of Greek Inscriptions. Cambridge.

Zuiderhoek A. 2009, The Politics of Munificence in the Roman Empire: Citizens, Elites and Benefactors in Asia Minor. Cambridge.

Kalıcı Bağlantı Adresi: http://www.libridergi.org/2026/lbr-0354

Tolga UZUN

Dr., Independent Researcher, Yeni Mah. 435 Sok. No: 5B, 07980, Kemer, Antalya, Türkiye. totolga7@gmail.com

]]> New and Revised Funerary Inscriptions from Nikaia XX http://www.libridergi.org/2025/lbr-0353 Wed, 24 Dec 2025 10:48:39 +0000 http://www.libridergi.org/?p=8987

New and Revised Funerary Inscriptions from Nikaia XX

Hüseyin Sami ÖZTÜRK

LIBRI XI (2025) 295-314
Geliş Tarihi: 29.11.2025 | Kabul Tarihi: 20.12.2025
DOI: 10.5281/zenodo.18040033
Elektronik Yayın Tarihi: 24.12.2025

Abstract: This article presents a compilation of nine unpublished funerary inscriptions discovered in the territory of Nikaia. The first four inscriptions were discovered in the modern-day villages of Akçakoca and Hayrettin, located in the Pamukova District of Sakarya Province. These villages lie within the territory of the ancient settlement of Terbos. The remaining inscriptions were found in the eastern and southern parts of the territory of Nikaia. Notably, one of these latter inscriptions revealed the Cassius family’s connections to the rural hinterland. The inscriptions contain the following: 1) Tomb of Aurelius(?) Demas, 2) Tomb of Khrestos and his wife Maxima, 3) Tomb of an unknown person, 4) Tomb of an unknown person, 5) Tomb of Aristainetos(?), 6) Tomb of Claudia Perigenis, 7) Tomb of Hieronis, 8) Tomb of Longina, 9) Tomb of a man and his wife. In addition to the newly discovered inscriptions, two previously published inscriptions have been corrected (corrigendum): 10) Tomb of Eia and her husband Agathokles, 11) Tomb of Hermione and her husband Timotheos. The inscriptions are dated to the Roman Imperial period.

Keywords: Nicaea, Terbos, Cassii, Claudius/Claudia, Anthroponym, Epitaph

Öz: Makalede Nikaia antik kentinin teritoryumunda keşfedilen dokuz yeni mezar yazıtı tanıtılmaktadır. İlk dört yazıt, Sakarya ilinin Pamukova ilçesinde bulunan Akçakoca ve Hayrettin köylerinde keşfedilmiştir. Modern Türk köyleri, antikçağ’da Terbos yerleşiminin bir parçasıydı. Geri kalan yazıtlar ise Nikaia egemenlik alanının doğu ve güneyinde bulunmuştur. Bu yazıtlardan biri sayesinde Cassius ailesinin kırsal ile olan bağı ortaya çıkarılmıştır. Yazıtların içerikleri şöyledir: 1) Aurelius(?) Demas’ın mezarı, 2) Khrestos ve eşi Maxima’nın mezarı, 3) Bilinmeyen bir kişinin mezarı, 4) Bilinmeyen bir kişinin mezarı, 5) Aristainetos’un(?) mezarı, 6) Claudia Perigenis’in mezarı, 7) Hieronis’in mezarı, 8) Longina’nın mezarı, 9) Bir adam ve eşinin mezarı. Yeni yazıtların yanı sıra, yayımlanmış iki yazıta düzeltme (corrigendum) yapılmıştır: 10) Eia ve eşi Agathokles’in mezarı, 11) Hermione ve eşi Timotheos’un mezarı. Yazıtlar Roma İmparatorluk Dönemi’ne tarihlenmektedir.

Anahtar sözcükler: Nikaia, Terbos, Cassii, Claudius/Claudia, Anthroponymos, Mezar Yazıtı

Adak M. 2017, “Weitere epigraphische Denkmäler im Museum von Adapazarı”. Philia 3, 49-68.

Akdoğu Arca N. E. 2007, “New Inscriptions from Bithynia”. Gephyra 4, 145-154.

Akyürek Şahin N. E. & Uzunoğlu H. 2022a, “Neue Inschriften aus Bilecik 1”. Gephyra 23, 101-184.

Akyürek Şahin N. E. & Uzunoğlu H. 2022b, “Neue Inschriften aus Bilecik 2”. Gephyra 24, 77-118.

Akyürek Şahin N. E. 2005, “Bithynia’dan Yeni Yazıtlar”. Olba 11, 75-102.

BNP 2 Birley A. R. 2003, “[III. 1] L. Cl(audius) C. Dio Cocceianus, historian”. BNP 2, 1171-1172.

Corsten T. 2016, “Die berühmten Kassier in Bithynien”. Eds. B. Takmer, E. Akdoğu Arca & N. Gökalp Özdil, Vir doctus Anatolicus. Studies in Memory of Sencer Şahin. Istanbul, 206-210.

Çokbankir N. 2010, “Modrena ve Nikaia Teritoryumundan Yeni Yazıtlar”. Olba 18, 323-345.

Dana D. 2014, Onomasticon Thracicum (Onom Thrac). Répertoire des noms indigènes de Thrace, Macédoine Orientale, Mésies, Dacie et Bithynie. Athènes.

Dana D. 2024, Onomasticon Thracicum ‒ Supplementum, version 11, décembre 2024. ⟨hal-04854941⟩.Url: https://hal.science/HISOMA/hal-04854941v1

Demirhan Öztürk E. 2022, “The Physicians of Nikaia (Bithynia) in Light of the Inscriptions”. Libri 8, 185-197.

Detschew D. 1957, Die Thrakischen Sprachreste. Wien.

Dönmez Öztürk F. & Öztürk H. S. 2015, “Neue Inschriften aus Göynük und Mudurnu II”. Philia 1, 123-128.

Dönmez Öztürk F. 2011, Lykia Bölgesi’nde Roma Vatandaşlık Hakkı Verme Politikası (Principatus’un Başlangıcından M.S. 212’ye Kadar). Yayımlanmamış Doktora Tezi, University of Marmara.

Dönmez Öztürk F. 2012, “Göynük ve Mudurnu’dan Yeni Yazıtlar I”. MJH 1, 67-78.

Haensch R. & Weiß P. 2007, “<Statthaltergewichte> aus Pontus et Bithynia. Neue Exemplare und neue Erkenntnisse”. Chiron 37, 183-218.

IAM Inscriptiones Asiae Minoris, in Acta Classica Mediterranea.

Marek C. 1997, “Grab-, Ehren- und Weihinschriften aus der Gegend von Modrene (Mudurnu) in Bithynien”. EA 28, 81-84.

Nissen C. 2006, Prosopographie des médecins de l’Asie Mineure pendant l’antiquité classique, I. catalogue des médecins. Doctoral diss., University of Liège.

Nutton V. 2004, Ancient Medicine. London – New York.

Oktan M. 2007, “Bithynia Bölgesi’nden Yeni Mezar Yazıtları”. Olba 15, 59-71.

Oral N. Ü. 2022, Roma/Hacı Yolu: Kalkhedon-Nikomedeia-Nikaia-Iuliupolis Güzergâhı. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Universitesi. İstanbul.

Öztürk H. S. & Acar S. 2020, “Nikaia’dan Yeni Yazıtlar XIII: Terbos’tan Bir Anıt Mezar ve Buluntuları”. Libri 6, 393-399.

Öztürk H. S. & Bozkurt O. A. 2024, “New Inscriptions from Nikaia XVII”. Phaselis 10, 147-155.

Öztürk H. S. & Demirhan Öztürk E. 2016, “Nikaia’dan Yeni Yazıtlar VI”. Phaselis 2, 167-177.

Öztürk H. S. & Dönmez Öztürk F. 2015, “Göynük ve Mudurnu’dan Yeni Yazıtlar III”. Cedrus 3, 243-256.

Öztürk H. S. & Kılıç Aslan S. 2012, “Nikaia: Yeni Yazıtlar II”. Gephyra 9, 101-110.

Öztürk H. S. & Pilevneli C. 2012, “Nikaia: Yeni Yazıtlar III”. MJH 2/2, 189-203.

Öztürk H. S. 2011, “Nikaia’dan (Bithynia) Yeni Yazıtlar I”. ArkSan 137, 147-154.

Öztürk H. S. 2013, “Nikaia’dan Yeni Yazıtlar IV: İznik Arkeoloji Müzesi (Bursa)”. Cedrus 1, 293-298.

Öztürk H. S. 2015, “Nikaia’dan Yeni Yazıtlar V”. Cedrus 3, 257-267.

Öztürk H. S. 2020, “Nikaia’da (Bithynia) Epigrafik ve Tarihi-Coğrafi Çalışmalar (2010-2019) – A Summary of Epigraphic Studies (2010-2019) in the Territory of Nicaea (Bithynia)”. Eds. H. S. Öztürk, H. Şahin & Z. Çulha, I. Küçükasya Tarihi ve Epigrafyası Sempozyumu, İstanbul 14-15 Ekim, 2010 – I. Asia Minor History and Epigraphy Symposium, İstanbul in 14-15 October, 2010. İstanbul, 108-128; 272-292.

Öztürk H. S. 2022, Nikaia Egemenlik Alanı Epigrafik-Tarihi, Coğrafya Araştırmaları, I: Osmaneli/ Lefke (Bilecik). İstanbul.

Öztürk H. S. 2023, Nikaia Egemenlik Alanı Epigrafik-Tarihi, Coğrafya Araştırmaları, II: Gölpazarı [Tataios] (Bilecik). İstanbul.

Öztürk H. S., E. Demirhan Öztürk, H. Nikolayidis & A. Gündüz 2018, “Nikaia’dan Yeni Yazıtlar VII”. TÜBA-AR 22, 231-243.

TIB 13 Belke K. 2020, Tabula Imperii Byzantini, 13: Bithynien und Hellespont. Wien.

Yaman H. & Özhan T. 2022, “A Roman Sarcophagus Depicting Scylla in the Çanakkale Troia Museum”. Tekmeria 16, 209-244.

Yıldırım F. 2004, Sakarya Kaleleri. Adapazarı.

Kalıcı Bağlantı Adresi: http://www.libridergi.org/2025/lbr-0353

Hüseyin Sami ÖZTÜRK

Prof. Dr., Marmara University, Faculty of Humanities and Social Sciences, Department of History, Istanbul, Türkiye. hsoztrk@yahoo.com

]]> Pierres Errantes: Two Latin Inscriptions transported from the Docimium Quarries to Istanbul http://www.libridergi.org/2025/lbr-0352 Wed, 24 Dec 2025 07:40:00 +0000 http://www.libridergi.org/?p=8966

Pierres Errantes: Two Latin Inscriptions transported from the Docimium Quarries to Istanbul

Senem DİNÇ

LIBRI XI (2025) 279-293
Geliş Tarihi: 10.11.2025 | Kabul Tarihi: 16.12.2025
DOI: 10.5281/zenodo.18039501
Elektronik Yayın Tarihi: 24.12.2025

Abstract: This study presents two Latin inscriptions currently exhibited in Sanatçılar Parkı in Ataköy, Istanbul, which originally belonged to the Roman Imperial marble quarries of Docimium (modern Iscehisar, Afyon). One of the inscriptions was previously discovered in the Bacakale sector of the Docimium quarries and was published in 1991. Although the other inscription remains unpublished, it was most likely brought to Istanbul together with the former piece. After situating these fragments within the broader corpus of quarry inscriptions, they are re-examined here in light of the earlier studies by J. C. Fant, M. Christol, and Th. Drew-Bear, with particular attention to their epigraphic and historical contexts. The inscriptions illustrate the use of standard abbreviations designating quarry sections (bracchium, locus), the workshop engineer (officina), and the quarry engineer (caesura), thereby providing evidence for the complex bureaucratic system that regulated production and transport. The paper also addresses the transfer of these inscriptions to Istanbul, while expressing concerns about the ongoing threats that modern quarrying activities pose to archaeological evidence.

Keywords: Docimium, Marble Quarries, Bracchium, Officina, Caesura, Marble Trade

Öz: Bu çalışmada, günümüzde İstanbul Ataköy Sanatçılar Parkı’nda sergilenen ve kökeni Roma İmparatorluk Dönemi Dokimeion (İscehisar/Afyon) mermer ocaklarına uzanan iki Latince yazıt ele alınmaktadır. Yazıtlardan biri daha önce Dokimeion taş ocaklarının Bacakale sektöründe tespit edilmiştir ve 1991 yılında yayımlanmıştır. Diğeri ise yayımlanmamış olup muhtemelen onunla birlikte İstanbul’a getirilmiştir. Bu fragmanlar, taş ocağı yazıtlarının daha geniş bir külliyatı içinde konumlandırıldıktan sonra, J. C. Fant, M. Christol ve Th. Drew-Bear’ın önceki çalışmaları ışığında epigrafik ve tarihsel bağlamları açısından yeniden incelenmektedir. Yazıtlar, taş ocağı bölümlerini (bracchium, locus), atölye mühendisini (officina) ve taş ocağı mühendisini (caesura) belirten standart kısaltmaların kullanımını göstermekte ve üretim ve nakliyeyi düzenleyen karmaşık bürokratik sistemin kanıtını sunmaktadır. Makalede ayrıca, söz konusu yazıtların İstanbul’a taşınması ele alınmakta olup modern taş ocağı faaliyetlerinin arkeolojik kanıtlar üzerinde oluşturduğu süreğen tehditlere ilişkin endişeleri de dile getirilmektedir.

Anahtar sözcükler: Dokimeion, Mermer Ocakları, Bracchium, Officina, Caesura, Mermer Ticareti

Albustanlıoğlu T. 2006, Dokimeion Işığı Altında Roma İmparatorluk Döneminde Mermer Kullanımı; İmparatorluk Yöntemindeki Anadolu Mermer Ocaklarının İşletme Stratejisi ve Organizayonu. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara University. Ankara.

Albustanlıoğlu T. 2007, “Roma İmparatorluk Mermer Ocağında Locus’un İşlevi”. Eds. E. Öztepe & M. Kadıoğlu, Patronus: Coşkun Özgünel’e 65. Yaş Armağanı / Festschrift für Coşkun Özgünel zum 65. Geburtstag. İstanbul, 29-33.

Alföldy G. 1976, “Consuls and Consulars under the Antonines: Prosopography and History”. AncSoc 7, 263-299.

Alföldy G. 1977, Konsulat und Senatorenstand unter den Antoninen. Bonn.

Baccini Leotardi P. 1979, Marmi di cava rinvenuti ad Ostia e considerazioni sul commercio dei Marmi in età romana (Scavi di Ostia X). Rome.

Baccini Leotardi P. 1989, Nuove testimonianze sul commercio dei marmi in età imperiale (Studi pubblicati dall’Istituo italiano per la storia antica 44). Rome.

Bruzza L. 1870, “Iscrizioni dei marmi grezzi”. Annali dell’Instituto di Corrispondenza Archaeologica 42, 106–204.

Christol M. & Drew-Bear Th. 1986, “Documents latins de Phrygie”. Tyche 1, 41-96.

Christol M. & Drew-Bear Th. 1987, “Inscriptions de Dokimeion”. Anatolia Antiqua – Eski Anadolu I, 83-137.

Christol M. & Drew-Bear Th. 1991, “Les carriéres de Dokimeion a l’epoque severienne”. Epigraphica 53, 113-174.

Coulton J. J. 1977, Ancient Greek Architects at Work: Problems of Structure and Design. New York.

Drew-Bear Th. 1994, “Nouvelles Inscriptions de Dokimeion”. Mélanges d’Archéologie et d’Histoire de l’École française de Rome 106, 747–844.

Dubois C. 1908, Étude sur l’administration et l’exploitation des carrie`res marbres, porphyre, granit, etc. dans la monde romain. Paris.

Eck W. 1996, “Zu lateinischen Inschriften aus Caesarea in Iudaea / Syria Palaestina”. ZPE 113, 129-143.

Eck W. 1999, “Flavius Iuncus, Bürger von Flavia Neapolis, ein Kaiserlicher Prokurator? Zur Integration der Führungsschichten der Provinz Iudaea ins Römische Imperium”. AClass 42, 67-75.

Fant J. C. 1984, “Seven Unedited Quarry Inscriptions from Docimium (İscehisar, Turkey)”. ZPE 54, 171-182.

Fant J. C. 1985, “Four Unfinished Sarcophagus Lids at Docimium and the Roman Imperial Quarry System in Phrygia”. AJA 89/4, 655-662.

Fant J. C. 1989, Cavum Antrum Phrygiae: The Organization and Operations of the Roman Imperial Marble Quarries in Phrygia (BAR International Series 482). Oxford.

Frier W. B. 1989, A Casebook on the Roman Law of Delict. Atlanta.

HeilStrobach 1933-2015, III (Ed.  Hirt A. M. 2010, Imperial Mines and Quarries in the Roman World Organizational Aspects 27 BC – AD 235. Oxford.

Hirt A. M. 2017, “The Marble Hall of Furius Aptus: Phrygian Marble in Rome and Ephesus”. CCG 28, 231-248.

Honoré T. 2002, Emperors and Lawyers. Oxford.

Johnston D. 2004, Roman Law in Context. Cambridge.

Kienast D., W. Eck & M. Heil 2017, Römische Kaisertabelle: Grundzüge einer römischen Kaiserchronologie. Darmstadt.

Kraus T. 1993, “Steinbruch- und Blockinschriften”. Ed. F. Rakob, Simitthus I. Die Steinbrüche und die Antike Stadt. Mainz, 55–64.

Kunkel W. 1966, An Introduction to Roman Legal and Constitutional History. Oxford.

Lawrence A. W. 1996, Greek Architecture (5th ed.). New Haven.

Lewis A. D. E. 1973, “The Trichotomy in locatio conductio”. Irish Jurist 8/1, 164-177.

Monge A. P. 2001, “Algunos aspectos de las canteras imperiales de Dokimeion (Frigia) Durante los Antoninos y los Severos”. Memorias de Historia Antigua 21-22, 185-210.

PIR2  Heil M., K. Wachtel, E. Groag, A. Stein, L. Petersen & A. Strobach 1933-2015. Prosopographia Imperii Romani saec. I. II. III (Ed. altera). Berlin.

Peacock D. P. S. & Maxfield V. A. 1997, Survey and Excavation. Mons Claudianus 1987–1993. Vol. I. Topography and Quarries (FIFAO 37). Cairo.

Robert L. 1962, “Les Kordakia de Nicée, le combustible de Synnada et les poissons-scies. Sur des lettres d’un metropolite de Phrygie au Xe siècle. Philologie et réalités”. JS 1, 5-74.

Röder J. 1971, “Marmor Phrygium. Die antiken Marmorbrüche von Iscehisar in Westanatolien”. JDAI 86, 253-312.

Russell B. 2008, “The Dynamics of Stone Transport Between the Roman Mediterranean and its Hinterland”. Facta: A Journal of Late Roman, Medieval and Post-Medieval Material Culture Studies 2, 107-126.

Russell B. 2013, The Economics of the Roman Stone Trade. Oxford.

“Sanatçılar Parkı Açıldı”. Milliyet, 22 Mayıs 2018. Kaynak: https://www.milliyet.com.tr/gundem/ sanatcilar-parki-acildi-2673566

Schiller A. A. 1978, Roman Law: Mechanisms of Development. New York.

Schulz F. 1961, Classical Roman Law. Oxford.

Stein P. 2004, Roman Law in European History. Cambridge.

Syme R. 1989, “A Lost Legate of Aquitania”. ZPE 79, 181-187.

Varner E. R. 2004, Mutilation and Transformation: Damnatio Memoriae and Roman Imperial Portraiture. Leiden.

Waelkens M. 1982, Dokimeion. Die Werkstatt der repräsentativen kleinasiatischen Sarkophage. Chronologie und Typologie ihrer Produktion. Berlin.

Waelkens M., P. De Paepe & L. Moens 1988, “Quarries and the marble in Antiquity”. Eds. N. Herz & M. Waelkens, Classical Marble: Geochemistry, Technology, Trade. Dordrecht, 11-28.

Wallace-Hadrill A. 2008, Rome’s Cultural Revolution. London.

Ward-Perkins J. 1980a, “The Marble Trade and its Organization: Evidence from Nicomedia”. MAAR 36, 325-338.

Ward-Perkins J. 1980b, “Nicomedia and the Marble Trade”. PBSR 48, 23-69.

Kalıcı Bağlantı Adresi: http://www.libridergi.org/2025/lbr-0352

Senem DİNÇ

Assist. Prof., Kırşehir Ahi Evran University, History Department, Kırşehir, Türkiye. senemdinc@ahievran.edu.tr

]]> Three New Inscriptions from Phaselis: An Imperial Dedication, an Honorific Inscription for Aurelia Apphia, and Christian Dipinto http://www.libridergi.org/2025/lbr-0351 Tue, 23 Dec 2025 20:04:44 +0000 http://www.libridergi.org/?p=8948

Three New Inscriptions from Phaselis: An Imperial Dedication, an Honorific Inscription for Aurelia Apphia, and Christian Dipinto

Murat ARSLAN
Nihal TÜNER ÖNEN

LIBRI XI (2025) 267-277
Geliş Tarihi: 01.12.2025 | Kabul Tarihi: 12.12.2025
DOI: 10.5281/zenodo.18039149
Elektronik Yayın Tarihi: 23.12.2025

Abstract: This study presents three inscriptions from Phaselis. The first, a fragmentary limestone statue base discovered west of Hadrianus’s Gate during the 2017 excavation season, is tentatively attributed to Emperor Marcus Aurelius. Although the imperial titulature is only partially preserved, paleographic analysis points to similarities to a securely dated dedication to Lucius Verus discovered in proximate context, suggesting a possible attribution to the period of joint rule (166-169 CE). The second inscription, documented in 2012 near the acropolis gateway, preserves two chronologically distinct epigraphic phases. Phase A comprises an original eighteen-line carved honorific text for Aurelia Apphia, a member of the Phaselite civic elite who served as priestess of the Roman Imperial Cult and endowed the Palladeios Agon and associated prize competition (themis). The dedicator is restored as Apion, whose precise relation­ship to Apphia remains uncertain. Phase B consists of painted inscription (dipinto) preserved in five lines executed over plaster and fresco decoration, identified as a biblical citation from the Gospel of John (1:1, 1:3), reflecting Christian appropriation during Late Antiquity. The monument’s tertiary incorporation into the acropolis fortification walls attests to profound urban transformations at Phaselis during the Late Antique Period, providing critical evidence for civic benefaction, religious change, and spatial reconfiguration.

Keywords: Phaselis, Marcus Aurelius, Dedicatory/Honorific Inscriptions, Dipinto

Öz: Bu çalışma Phaselis’ten üç yazıt sunmaktadır. Birincisi, 2017 kazı sezonunda Hadrianus Kapısı’nın ba­tısında keşfedilen parçalı kireçtaşı heykel kaidesidir ve imparator Marcus Aurelius’a ihtiyatlı bir şekilde atfe­dilmektedir. İmparatorluk unvanı yalnızca kısmen korunmuş olsa da, paleografik analiz, yakın bağlamda keşfedilen ve kesin olarak tarihlenen bir Lucius Verus adağıyla  benzerlikler içermekte ve yazıtın impara­torların ortak hükümdarlık dönemine (MS 166-169) ait olabileceğini göstermektedir. 2012 yılında akro­polis kapısı yakınında belgelenen ikinci yazıt, kronolojik olarak farklı iki epigrafik evre içermektedir. Evre A, Roma İmparatorluk Kültü rahibesi olarak görev yapmış ve Palladeios Agon’u ile ilişkili ödüllü yarışmayı (themis) bağışlamış olan Phaselisli sivil seçkinlerden Aurelia Apphia için yazılmış orijinal on sekiz satırlık onurlandırma metnini içermektedir. Adayan kişi, Apphia ile kesin ilişkisi belirsiz olan Apion olarak restore edilmiştir. Evre B, sıva ve fresko dekorasyonu üzerine uygulanmış ve beş satırı korunmuş boyalı bir yazıttan (dipinto) oluşmakta ve Yuhanna İncili’nden (1:1, 1:3) bir alıntı olarak tanım­lanmaktadır. Bu durum Geç Antikçağ’da Hristiyan temellükünü yansıtmaktadır. Anıtın akropolis tahkimat duvarlarına üçüncül olarak dahil edilmesi, Phaselis’te Geç Antikçağ’da yaşanan derin kentsel dö­nüşümlere tanıklık etmekte ve sivil bağış, dinsel değişim ve mekânsal yeniden yapılanma için kritik kanıt sağlamaktadır.

Anahtar sözcükler: Phaselis, Marcus Aurelius, İthaf/Onurlandırma Yazıtları, Dipinto

Adak M., N. Tüner Önen & S. Şahin 2005, “Neue Inschriften aus Phaselis I”. Gephyra 2, 1-20.

Arslan M. & Tüner Önen N. 2018, “Phaselis, 2017 Yüzey Araştırmaları ve Kazı Çalışmaları”. Phaselis IV, 295-323.

Arslan M. & Tüner Önen N. 2019, “2017 Yılı Phaselis Kazı Çalışmaları”. KST 40/3, 13-22.

Balland A. 1981, Fouilles de Xanthos. Tome VII. Inscriptions d’ époque impériale du Létôon. Paris.

Blackman D. J. 1981, “The Inscriptions”. Ed. J. Schäfer, Phaselis. Beiträge zur Topographie und Geschichte der Stadt und ihrer Häfen. Tübingen, 138-163.

Evans C. A. 2024, “Mark’s Incipit in Early Amulets and the Question of Its Original Reading”. Eds. R. J. V. Heibert, D. D. Chang, J. Numada & K. S. Baek, Themes and Texts, Exodus and Beyond Essays in Honour of Larry J. Perkins. London, 189-215.

Gürel B., A. Akçay & N. Tüner Önen 2019, “Phaselis Teritoryumu’nda Kolalemis ve Ailesine Ait Khamosorion ve Çiftlik Yerleşimi”. Phaselis V, 413-424.

Kienast D., W. Eck & M. Heil 2017, Römische Kaisertabelle. Grundzüge einer römischen Kaiserchronologie. Darmstadt.

Liebeschuetz W. 1999, “Antik Kentin Sonu”. Ed. J. Rich, Geç Antik Çağda Kent. Çev. S. Güven & E. Güven. İstanbul, 1-47.

Mastino A. 1975, “Potestà tribunicie ed acclamazioni imperiali di Caracalla. Annali delle Facoltà di Lettere”. Filosofia e Magistero della Università di Cagliari 37, 5-70.

Mergen Y. & Bilgin R. 2016, “Phaselis Akropolis’indeki Doğu Roma İmparatorluğu Dönemi Yerleşimine Ait Değerlendirmeler”. Phaselis II, 123-132.

Mergen Y. 2017, “Phaselis 2016 Yılı Çalışmaları Işığında Akropolis Özelinde Doğu Roma Dönemi Kent Planı ve Mimarisi Üzerine Ön Değerlendirmeler”. Phaselis III, 163-173.

Mergen Y. 2018, “Phaselis Antik Kentinin Dönüşüm Sürecine Dair Yeni Bulgular”. Phaselis IV, 147-159.

Mitchell S. 2003, “Inscriptions from Melli (Kocaaliler) in Pisidia”. AS 53, 139-159.

Schäfer J. (Ed.) 1981, Phaselis. Beiträge zur Topographie und Geschichte der Stadt und ihrer Häfen. Tübingen.

Tüner Önen N. 2008, Phaselis Antik Kenti ve Teritoryumu. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Akdeniz Üniversitesi. Antalya.

Tüner Önen N. 2013, “Hadrians Reisen im östlichen Mittelmeer anhand neuer Inschriften aus Phaselis”. Adalya 16, 93-106.

Tüner Önen N. 2015a, “Yeni Buluntular Işığında Phaselis Epigrafi Çalışmaları”. Phaselis I, 19-38.

Tüner Önen N. 2015b, “Annäherungen zur Geschichte der Stadt Phaselis auf onomastischer Grundlage: Ein Studium der Namen aus Phaselis und ihrem Territorium”. Phaselis I, 39-67.

Tüner Önen N. & Yılmaz F. 2015, “A New Athena Polias Votive Inscription from the Phaselis’ Acropolis”. Adalya 18, 121-131.

Tüner Önen N. 2016, “Phaselis’ten İmparator Lucius Verus İçin Yeni Bir Adak Yazıtı”. Eds. B. Takmer, E. N. Akdoğu Arca & N. Gökalp, Vir Doctus Anatolicus. Studies in Memory of Sencer Şahin. İstanbul, 874-881.

Kalıcı Bağlantı Adresi: http://www.libridergi.org/2025/lbr-0351

Murat ARSLAN

Prof. Dr., Akdeniz University, Faculty of Letters, Department of History, Antalya, Türkiye. marslan@akdeniz.edu.tr

Nihal TÜNER ÖNEN

Prof. Dr., Akdeniz University, Faculty of Letters, Department of Ancient Languages and Cultures, Antalya, Türkiye. nihaltuner@akdeniz.edu.tr

]]> Neue Inschriften aus Blaundos http://www.libridergi.org/2025/lbr-0350 Tue, 23 Dec 2025 19:15:46 +0000 http://www.libridergi.org/?p=8931

Neue Inschriften aus Blaundos

Şenkal KİLECİ

LIBRI XI (2025) 245-266
Geliş Tarihi: 05.11.2025 | Kabul Tarihi: 07.12.2025
DOI: 10.5281/zenodo.18038561
Elektronik Yayın Tarihi: 23.12.2025

Zusammenfassung:In diesem Artikel wird eine Gruppe von Inschriften vorgestellt, die in den Jahren 2018 bis 2023 bei Grabungen in Blaundos gefunden wurde. Zu diesen Inschriften gehören Ehreninschriften für die Kaiser Marcus Aurelius, Licinius II., Konstantin den Großen, Fl. Cl. Constantius, Fl. Arcadius und Theodosius II. (Nr. 1-4) sowie Graffiti (Nr. 5-6), ein christliches Symbol auf einem Ambo (Nr. 7), verschiedene griechische (Nr. 8-17) und lateinische (Nr. 19-21) Fragmente und Steinmetzzeichen (Nr. 18). Die Inschrift Nr. 4 wurde zuvor auch schon als Grabinschrift verwendet. Der Großteil der Inschriften wurde während der Ausgrabungen an der Hauptstraße, in der Badeanlage und im Demeter-/Ceresheiligtum freigelegt. Es ist im archäologischen Befund erkennbar, dass vor allem in der Spätzeit Grabsteine und Podiumsblöcke innerhalb des Heiligtums wiederverwendet wurden. Mehrere dieser Blöcke wurden in verschiedenen Bauphasen mehrfach genutzt und zugleich als Inschriftenträger verwendet.

Schlüsselwörter: Blaundos, Ehreninschriften, Marcus Aurelius, Licinius II, Konstantin der Große, Fl. Cl. Constantius, Fl. Arcadius, Theodosius II, Graffiti

Öz: Bu makalede Blaundos kazılarında 2018-2023 yılları arasında açığa çıkarılan bir grup yazıt tanıtılmaktadır. Söz konusu yazıtlar arasında imparatorlar Marcus Aurelius, II. Licinius, Büyük Constantinus, Fl. Cl. Constantius, Fl. Arcadius, II. Theodosius için onurlandırma metinleri (Nos. 1-4), grafiti (Nos. 5-6), Hristiyanlık sembolü bir ambon işlemesi (No. 7), Hellence (Nos. 8-17) ve Latince fragmanlar (Nos. 19-21) ve taşçı işaretleri (No. 18) yer almaktadır. 4 numaralı yazıt önceden aynı zamanda bir mezar yazıtı olarak kullanılmıştır. Bulunan yazıtların çoğu anacadde kazılarında, Hamam ve Demeter/Ceres Temenos’u içerisindeki kazılar sırasında açığa çıkarılmıştır. Özellikle geç antikçağda, arkeolojik bağlamda temenos içerisindeki düzenlemelerde bazı mezar taşlarının ve podyum bloklarının devşirildiği görülmüştür. Buna karşın bu blokların ilk kullanım evrelerinden son kullanım evrelerine kadar birkaç kez devşirildiği ve birer yazıt taşıyıcısı olarak da kullanıldığı gözlemlenmiştir.

Anahtar sözcükler: Blaundos, Onurlandırma Yazıtları, Marcus Aurelius, II. Licinius, Büyük Constantinus, Fl. Cl. Constantius, Fl. Arcadius, II. Theodosius, Grafiti

Arkwright W.G. 1918. “Lycian and Phrygian Names”. JHS 38, 45-73.

Asamoah E. F. 2020. “A Comparative Study of to Alfa Kai to Omega in the Greek New Testament (Revelation 1:8) and Asante-Twi Bible”. Journal of Mother-Tongue Biblical Hermeneutics and Theology (MOTBIT) 2/1, 70-77. Doi: 10.38159/motbit.2020049

Brixhe C. 1987. Essai sur le grec anatolien au début de notre ère. Nouv. éd. rev. et augm. Nancy.

Can B. & Can C. 2025. “Blaundos KD1/17 Numaralı Kaya Mezarı (Asmalı Mezar) ve Freskoları: İkonografik ve Stilistik Bir Değerlendirme”. JMR 18, 49-77. Doi: 10.26658/jmr.1813771

Can B. 2017, “Blaundos Antik Kenti”. Eds. R. M. Czichon, Ş. Söyler, B. Can & İ. Çavuş, Yüzey Araştırmaları ve Kazılar Işığında Uşak. İstanbul, 73-82.

Can B. 2023, “Blaundos Antik Kenti 2019-2021 Çalışmaları (İkinci, Üçüncü ve Dördüncü Sezon)”. KST 42/1, 453-470.

Can B., D. Beşikçi & C. Can 2024, “Blaundos Antik Kenti 2022 Çalışmaları (Beşinci Sezon)”. KST 43/4, 427-44.

Can B., Ş. Söyler & G. Keklik Dündar 2020, “Blaundos Antik Kenti 2018 Yılı (İlk Sezon) Çalışmaları”. KST 41/1, 393-409.

Can C. 2025. Blaundos Nekopolü Freskolu Kaya Mezarları. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Uludağ Üniversitesi, Bursa.

DNP 7 Bleckmann B. 1999. “[II 5] Valerius Licinianus L.”. DNP 7, 175.

Filges A. 2006, Blaundos. Berichte zur Erforschung einer Kleinstadt im lydisch-phrygischen Grenzgebiet (IstForsch 48). Tübingen.

Gignac F. Th. 1976, A Grammer of the Greek Papyri of the Roman and Byzantine Periods. Vol. I: Phonology. Milano.

Gür G. C. 2024, Uşak İli Blaundos Antik Kenti Ceres (Demeter) Kutsal Alan Propylonu Anastilosis Çalışması. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi. İzmir.

Kienast D., W. Eck & M. Heil 2017, Römische Kaisertabelle. Grundzüge einer römischen Kaiserchronologie. Darmstadt.

Kileci Ş. & Can B. 2020, “A New Honorific Inscription from Blaundos Tiberius Claudius Lucius, the Priest of Dionysos Kathegemon”. Adalya 23, 297-310.

le Rider G. 1990. “Un groupe de cistophores de l’époque attalide”. BCH 114/2, 683-701.

LSJ Liddell H.G. & Scott R. 1996. A Greek-English Lexicon. 9th ed. Oxford.

Oikonomides A. N. 1974, Abbreviations in Greek Inscriptions: Papyri, Manuscripts and Early Printed Books. Chicago.

Ramsay W. M. 1890. The Historical Geography of Asia Minor. Vol. 4. London.

RE II,1  Habel P. 1895. “Arcarius” RE II,1, 429-431.

RE VII,1 Groag E. 1910. “Fulvius 49”. RE VII,1, 238.

RE XIII,1 Seeck O. 1926. “31b) Licinius”. RE XIII,1, 231.

Solin H. & Salomies O. 1994. Repertorium nominum gentilium et cognominum Latinorum. 2. Auflage. Hildesheim, Zürich, New York.

Takmer B. 2004. “Two Milestones on the Road from Myra to Limyra”. Gephyra 1, 107-117.

Walser A. V. 2013. “Kaiserzeitliche und frühbyzantinische Inschriften aus der Region von Germia in Nordwestgalatien”. Chiron 43, 527-619.

Kalıcı Bağlantı Adresi: http://www.libridergi.org/2025/lbr-0350

Şenkal KİLECİ

Dr., Unabhängiger Wissenschaftler, Eğitim Mah. Aşık Şermi Sok. No: 8, 35330 Balçova, İzmir, Türkei. senkalkileci@gmail.com

]]> A New Pankration Inscription from Attouda http://www.libridergi.org/genel/lbr-0349 Tue, 23 Dec 2025 09:11:13 +0000 http://www.libridergi.org/?p=8860

A New Pankration Inscription from Attouda

Emine BİLGİÇ KAVAK
Bilge YILMAZ KOLANCI
Hulusi ÜNSAL

LIBRI XI (2025) 235-243
Geliş Tarihi: 11.11.2025 | Kabul Tarihi: 27.11.2025
DOI: 10.5281/zenodo.18038295
Elektronik Yayın Tarihi: 23.12.2025

Abstract: This paper presents the editio princeps of a newly discovered agonistic inscription from Attouda, commemorating Marcus Aurelius Eutykhos II, recorded as victor in the men’s pankration at games designated as Olympia. The inscription, carved on a marble base unearthed during the 2025 excavations in the area known as Aşağı Mezarlık (“Lower Cemetery,” cadastral block 126, parcel 82), constitutes the fourth known pankration text from Attouda. To date, eleven agonistic inscriptions, most of them relating to combat sports (pankration and pale), have been documented from the site, marking an unusually prominent epigraphic interest in athletic commemoration for a modest inland city. The new text, taken together with the three previously published pankratiasts (M. Aurelius Attikos Alexandros, M. Aurelius Karminios Kataplous, and Alexandros, grandson of Attikos), points to a sustained local tradition of athletic training and success over a period of roughly five decades (ca. 215-265 CE). Onomastic evidence places this group in the post–Constitutio Antoniniana era, when the gentilicium Aurelius became widespread across the eastern provinces. The inscription of Eutykhos, with its concise formula and absence of civic honorifics, illustrates both the prestige attached to these contests and Attouda’s participation in the broader agonistic networks of Roman Asia Minor most plausibly at the level of regional isolympic festivals rather than the Panhellenic games.

Keywords: Attouda, Phrygia, Karia, Agonistic Inscription, Pankration, Constitutio Antoniniana

Öz: Bu makale, Attouda’dan ele geçen yeni bir agonistik yazıtın ilk bilimsel yayımını (editio princeps) sunmaktadır. Yazıt, erkekler pankration yarışmalarında ‘Olympia’ olarak adlandırılan oyunlarda zafer kazanmış Marcus Aurelius Eutykhos II’yi anmaktadır. Yazıt, 2025 kazı sezonunda Aşağı Mezarlık olarak bilinen alanda (kadastral 126 ada, 82 parsel) açığa çıkarılan mermer bir kaide üzerine kazınmış olup, Attouda’dan bilinen dördüncü pankration yazıtıdır. Bugüne kadar kentten toplam on bir agonistik yazıt belgelenmiştir; bunların çoğu pankration ve pale gibi dövüş sporlarıyla ilişkilidir. Bu durum, küçük bir iç bölge yerleşimi için dikkate değer bir atletik anıtlaşma pratiğine işaret eder. Yeni yazıt, daha önce yayımlanmış üç pankratiast (M. Aurelius Attikos Alexandros, M. Aurelius Karminios Kataplous ve Attikos’un torunu Alexandros) ile birlikte değerlendirildiğinde, yaklaşık elli yıla (yaklaşık MS 215-265) yayılan bir atletik gelenek ortaya koyar. Onomastik veriler, bu grubun Constitutio Antoniniana (MS 212) sonrasına tarihlendiğini, Aurelius gentilicium’unun yaygınlaştığı döneme ait olduğunu gösterir. Eutykhos’un yazıtının kısa ve öz formülü, hem bu yarışmaların yerel düzeydeki prestijini hem de Attouda’nın Roma Dönemi Küçük Asyası’ndaki agonistik ağlara, muhtemelen Panhellenik değil, bölgesel isolympik festivaller aracılığıyla katıldığını göstermektedir.

Anahtar sözcükler: Attouda, Phrygia, Karia, Agonistik Yazıt, Pankration, Constitutio Antoniniana

Bilgiç E. 2025, “Yazıtlar Işığında Agonistik Bir Dağ Kenti: Attouda”. Ed. B. Yılmaz Kolancı, Disiplinlerarası Çalışmalarla Attouda Araştırmaları I. Ankara, 35-54.

Bilgiç Kavak E. & Yılmaz Kolancı B. 2022, “Attouda Kentinden Yeni Bir Agonistik Yazıt”. Olba 30, 396-406.

Camia F. 2011, “Spending on the Games. The Financing of Festivals in the Cities of Roman Greece”. Tyche 26, 41-76.

Chaniotis A. 1995, Untersuchungen zur kaiserzeitlichen Gesellschaft von Aphrodisias. Bonn.

Crowther N. B. 2007, Sport in Ancient Times. Westport, CT.

Çokbankir N. 2016, Yazıtlar Işığında Roma İmparatorluk Çağı Küçük Asya Agonları ve Sporcuları. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Akdeniz Üniversitesi. Antalya.

Ekmekçi M. 2025, “Yeni Bulgular Işığında Hisarköy (Attouda) Camisi”. Sanat Tarihi Dergisi 34/1, 69-97.

Golden M. 2004, Sport in the Ancient World from A to Z. London.

Jones C. P. 1994, “Greek Athletics under the Roman Empire”. Eds. S. Walker & P. Higgs, Hellenism in the East. London, 134-146.

Kern O. 1900, Die Inschriften von Magnesia am Maeander. Berlin.

Kyle D. G. 2014, Sport and Spectacle in the Ancient World (2nd ed.). Chichester.

Liddle H. G. & Scott R. 1996, A Greek-English Lexicon. Oxford.

IAph  McCabe D. F. 1991, Aphrodisias Inscriptions. Texts and List. The Princeton Project on the Inscriptions of Anatolia. Princeton.

Milet McCabe D. F. 1984, Miletos Inscriptions. Texts and List. The Princeton Project on the Inscriptions of Anatolia. Princeton.

Miller S. G. 2004, Ancient Greek Athletics. New Haven – London.

Mitchell S. 1990, “Festivals, Games, and Civic Life in Roman Asia Minor”. JRS 80, 183-193.

Moretti L. 1953, Iscrizioni Agonistiche Greche, Studi Pubblicati Dall’Istituto Italiano Per La Storia Antica. Roma.

Moretti L. 1968-1990, Inscriptiones Graecae Urbis Romae. Vol. 4. Rome.

Nielsen T. H. 2016, “A Note on the Number of Events in Classical Greek Athletics”. Nikephoros 29, 215-223.

Pleket H. W. 1975, “‘Games, Prizes, and Ideology’, In Some Aspects of the History of Sport in the Greek and Roman World”. ZPE 10, 49-89.

Pleket H. W. 1995, “Mass – Sport and Local Infrastructure in the Greek Cities of Roman Asia Minor”. Stadion 24, 151-171.

Poliakoff M. B. 1987, Combat Sports in the Ancient World: Competition, Violence, and Culture. New Haven.

Radet G. A. 1890, “Inscriptions de la region du Meandre”. BCH 14, 224-239.

Robert L. 1940, Les gladiateurs dans l’Orient grec. Paris.

Roueché Ch. 1993, Performers and Partisans at Aphrodisias in the Roman and Late Roman Periods (JRS Monographs 6). London.

Wörrle M. 1988, “Stadt und Fest im kaiserzeitlichen Kleinasien”. Chiron 18, 1-97.

Kalıcı Bağlantı Adresi: http://www.libridergi.org/2025/lbr-0349

Emine BİLGİÇ KAVAK

Assist. Prof., Sakarya University, Faculty of Humanities and Social Sciences, Dept. of History, Sakarya, Türkiye. bilgickavak@sakarya.edu.tr

Bilge YILMAZ KOLANCI

Assoc. Prof., Pamukkale University, Faculty of Humanities and Social Sciences, Dept. of Archaeology, Denizli, Türkiye. bilgeeyilmaz@gmail.com

Hulusi ÜNSAL

Director of Denizli Museum, Republic of Türkiye Ministry of Culture and Tourism, Denizli, Türkiye. hulusi.unsal@ktb.gov.tr

]]> The Themis Leonideios in the Light of a New Inscription http://www.libridergi.org/2025/lbr-0348 Tue, 23 Dec 2025 08:32:54 +0000 http://www.libridergi.org/?p=8848

The Themis Leonideios in the Light of a New Inscription

Mehmet OKTAN

Mehmet TEKOCAK

LIBRI XI (2025) 211-233
Geliş Tarihi: 26.10.2025 | Kabul Tarihi: 14.11.2025
DOI: 10.5281/zenodo.18030505
Elektronik Yayın Tarihi: 23.12.2025

Abstract: A newly discovered inscription from Antiokheia Paralios, commonly known as Antiochia ad Cragum, commemorates an athlete named Aur(elius) Salvianus, who won the pankration competition in the boys’ category during the first celebration of the themis Leonideios, established by Aur(elius) Leonidas. The inscription proves a crucial role in resolving uncertainties surrounding the themis, and significantly enhances the understanding of its nature and scope. It offers fresh interpretations of expressions found in other related inscriptions and it enables more precise inferences regarding the founding process of the themis and the life of its founder, Leonidas. Moreover, it establishes a clear timeline for both the founding and concluding dates of the themis. Additionally, it provides the basis for essential corrections and updates to previously published inscriptions related to the themis Leonideios.

Keywords: Antiochia, Rough Cilicia, Leonidas, Themis Leonideios, Pankration, Salvianus

Öz: Resmi belgelerde Antiokheia Paralios olarak geçen, ancak genel olarak Antiochia ad Cragum adıyla bilinen kentte bulunan yeni bir yazıt, Aur(elius) Leonidas tarafından kurulan themis Leonideios’un ilk kutlamasında, çocuklar kategorisinde pankration yarışmasını kazanan Aur(elius) Salvianus adlı bir sporcuyu onurlandırmaktadır. Bu yazıt, themis Leonideios’a ilişkin belirsizliklerin giderilmesinde kritik bir rol oynamakta; bunun kapsamına, niteliğine ve diğer ilgili yazıtlarda geçen ifadelere dair yeni ve açıklayıcı yorumlar sunmaktadır. Themis’in kuruluş süreci ve kurucusu Leonidas’ın yaşamı hakkında daha ke­sin çıkarımlar yapılmasına olanak tanımaktadır. Themis’in kuruluş ve sona erme tarihleri için açık ve güvenilir bir zaman çizelgesi oluşturulmasını sağlamaktadır. Themis Leonideios ile ilgili daha önce yayımlanmış yazıtlar üzerinde bazı zorunlu düzeltmeler ve güncellemeler yapılmasını mümkün kılmakta­dır.

Anahtar sözcükler: Antiochia, Dağlık Kilikia, Leonidas, Themis Leonideios, Pankration, Salvianus

Altın R. 2022, Roma İmparatorluk Çağı Küçük Asya’sında Özel Şahıs İsmiyle Anılan Agon’lar. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Uludağ Üniversitesi, Bursa.

Avcu F. & Uzunoğlu H. 2024, “New Inscriptions from Rough Cilicia”. Adalya 27, 193-211.

Bai S. 2024, “The Subdivision of Boys in the Leonidean Decree (IG V.1.19)”. Mnemosyne 77/1, 75-95.

Baker P. & Thériault G. 2014, “La vie agonistique xanthienne: nouvel apport épigraphique”. Revue des Études Grecques 127/1, 97-118.

Baz F. & Öztürk H. S. 2025, “A New Agonistic Honorific Inscription for Dioteimos from Termessos”. Gephyra 30, 71-78.

Baz F. 2025, “New Honorific and Religious Inscriptions from Colonnaded Street of Termessos”. Libri XI, 131-147.

Bean G. E. & Mitford T. B. 1962, “Sites Old and New in Rough Cilicia”. AnatSt. 12, 185-217.

Bean G. E. & Mitford T. B. 1965, Journeys in Rough Cilicia in 1962 and 1963. Wien.

Bean G. E. & Mitford T. B. 1970, Journeys in Rough Cilicia 1964-1968. Wien.

Blanco-Pérez A. 2016, “Nomenclature and Dating in Roman Asia Minor: (M.) Aurelius/a and the 3rd Century AD”. ZPE 199, 271–293.

Chaniotis A. 2011, “Epigraphic Bulletin for Greek Religion 2008 (EBGR 2008)”. Kernos 24, 205-261.

Couvenhes J.-Ch. 1998, “Le stratège Derkylos, fils d’Autoklès d’Hagnous et l’éducation des paides à Éleusis”. Cahiers du Centre Gustave Glotz 9, 49-69.

Crowther N. B. 2009, “Observations on Boys, Girls, Youths and Age Categories in Roman Sports and Spectacles”. The International Journal of the History of Sport 26/2, 343–364.

Çelgin V. 2007, “Termessos Örneği Bağlamında Agon’ların Antik Kent Yaşamındaki Yeri ve Son Epigrafik Araştırmaların Agonistik Yazıt Repertuvarına Katkısı”. Colloquium Anatolicum 6, 27-47.

Çokbankir N. 2011, “Pamphylia, Lykia, Kilikia ve Pisidia’da Epigrafik Verilerle Roma İmparatorluk Dönemi’nde Atletik Oyunların Finansı”. Olba 19, 313-331.

Dagron G. & Feissel D. 1987, Inscriptions de Cilicie. Paris.

Dmitriev S. 2005, City Government in Hellenistic and Roman Asia Minor. Oxford.

Dodd E. K. 2020, Roman and Late Antique Wine Production in the Eastern Mediterranean A comparative archaeological study at Antiochia ad Cragum (Turkey) and Delos (Greece). Summertown.

Doğancı K. & Altın R. 2023, “Principatus Devri Küçük Asya’sında Romalı Magistratus’ların İsmiyle Anılan Agon’lar”. Archivum Anatolicum 17/1, 143-171.

Erdemgil S. & Özoral F. 1975, “Antiochia ad Cragum”. Türk Arkeoloji Dergisi 38, 55-71.

Erdoğmuş E., Pulatsu B., Gaggioli A. & Hoff M. C. 2020, “Reverse Engineering a Fully Collapsed Ancient Roman Temple through Geoarchaeology and DEM”. International Journal of Architectural Heritage 15/12, 1-21.

Farrington A. 2008, “ΘΕΜΙΔΕΣ and the Local Elites of Lycia, Pamphylia and Pisidia”. Eds. A. D. Rizakis & F. Camia, Pathways to Power. Civic Elites in the Eastern Part of the Roman Empire Proceedings of the International Workshop held at Athens, Scuola Archeologica Italiana di Atene, 19 december 2005 (Tripodes 6). Athens, 241-249.

Favuzzi A. 1989, “Nota a Cassio Dione LII, 26, 1”. Athenaeum 67/1-2, 282-283.

Feissel D. 2009, “Bulletin épigraphique, Inscriptions Chrétiennes et Byzantines”. Revue des Études Grecques 122, 567-587.

Frisch P. 1988, “Die Klassifikation der παῖδες bei den griechischen Agonen”. ZPE 75, 179-185.

Giobbe Ch. 2013, “Roman temples in Rough Cilicia: a diachronic analysis”. Eds. M. C. Hoff & Rh. F. Townsend, Rough Cilicia, New Historical and Archaeological Approaches, Proceedings of an International Conference held at Lincoln, Nebraska, October 2007. Oxford, 128-144.

Grünbart M. 2023, “Dionysios von Antiocheia und das Schicksal einer spätantiken Briefsammlung”. Frühmittelalterliche Studien 57/1, 251-262.

Hagel S. & Tomaschitz K. 1998, Repertorium der westkilikischen Inschriften: nach den Scheden der kleinasiatischen Kommission der österreichischen Akademie der Wissenschaften. Vienna.

Head B. V. 1911, Historia Numorum. A Manual of Greek Numismatics. Oxford.

Heberdey R. & Wilhelm A. 1896, Reisen in Kilikien. Wien.

Heberdey R. 1923, “Gymnische und andere Agone in Termessus Pisidiae”. Eds. W. H. Buckler & W. M. Calder, Anatolian Studies, presented to Sir William Mitchell Ramsay. London & New York, 195-206.

Heberdey R. 1929, Termessische Studien. Wien.

Heberdey R. 1934, “Termessos”. RE 5/A1, 732-778.

Heller A. 2015, “Membership of the boulē in the inscriptions of Asia Minor: A mark of elevated social status?”. Ed. A. B. Kuhn, Social Status and Prestige in the Greco-Roman World. Stuttgart, 247–267.

Hoff M. C. & Howe T. 2020, “What’s in a Name? New Inscriptions from Antiochia ad Cragum in Western Rough Cilicia”. EA 53, 163-167.

Hoff M. C., Townsend Rh. F. & Can B. 2013, “Antiochia ad Cragum Arkeolojik Araştırma Projesi: 2012 Sezonu”. Anmed 11, 154-163.

Hoff M. C., Townsend Rh. F. & Erdoğmuş E. 2009, “Antiocheia ad Cragum Arkeolojik Araştırma Projesi: Kuzeydoğu Tapınağı 2008 Sezonu”. Anmed 7, 6-11.

Hoff M. C., Townsend Rh. F. & Howe T. 2021, “New old stones at Antiochia in Rough Cilicia: A novel city name and a proposed visit by Hadrian and Sabina”. Journal of Roman Archaeology 34, 130-150.

Hoff M. C., Townsend Rh. F., Can B. & Erdoğmuş E. 2015, “The Antiochia ad Cragum Archaeological Research Project: 2013 Season”. KST 36/3, 295-307.

Imhoof-Blumer F. 1895, “Griechische Münzen”. The Numismatic Chronicle and Journal of the Numismatic Society 15, 269-289.

Kah D. 2018, “The Gymnasiarchia from the Hellenistic Age to the Roman Empire: the Example of Rhodes”. Eds. U. Mania & M. Trümper, Development of Gymnasia and Graeco-Roman. Berlin, 273-299.

Klee Th. 1918, Zur Geschichte der gymnischen Agone an griechischen Festen. Leibzig & Berlin.

Kleijwegt M. 1991, Ancient Youth, The ambiguity of youth and the absence of adolescence in Greco-Roman society. Amsterdam.

Kosior W. 2016, “Age and notions related to it in Greek non-legal sources – the contribution to the research of Roman Law”. Roczniki Administracji i Prawa 15/1, 85-96.

Laes Ch. & Strubbe J. 2014, Youth in the Roman Empire, The young and the restless years? Cambridge.

Levy I. 1902, “Les πατρόβουλοι dans l’épigraphie grecque et la littérature talmudique”. Revue de Philologie 26, 272-278.

Lifshitz B. 1963, “Weitere Beiträge zur palästinischen Epigraphik”. Zeitschrift des Deutschen Palästina-Vereins 79/1, 90-97.

Mantas K. 2006, “Children as Office Holders and Benefactors in the Eastern Part of the Roman Empire”. POLIS. Revista de ideas y formas políticas de la Antigüedad Clásica 18, 163-186.

Mascellari R. 2018, “Il saluto finale delle petizioni nei papiri di epoca romana: da εὐτύχει a διευτύχει”. Archiv für Papyrusforschung und Verwandte Gebiete 64/2, 294-305.

Masson O. 2000, Onomastica graeca selecta. Tome III. Eds. C. Dobias & L. Dubois. Genève.

Mitchell S. 1990, “Festivals, Games, and Civic Life in Roman Asia Minor”. JRS 80, 183-193.

Papakonstantinou Z. 2019, Sport and Identity in Ancient Greece. London & New York.

Paribeni R. & Romanelli P. 1914, “Studi e ricerchi archaeologiche nell’Anatolia meridionale”. Monumenti Antichi 23, 5-274.

Pfeijffer L. 1998, “Athletic age categories in victory odes”. Nikephoros 11, 21–38.

Pilhofer S. 2005, Romanisierung in Kilikien? Das Zeugnis der Inschriften. München.

Pleket H. W. 1969, Epigraphica, Texts on the social history of the Greek world. Vol. II. Leiden.

Pleket H. W. 1998, “Varia Agonostica”. EA 30, 129-132.

Pleket H. W. 2014, “Sport in Hellenistic and Roman Asia Minor”. Eds. P. Christesen & D. G. Kyle, A Companion to Sport and Spectacle in Greek and Roman Antiquity. London, 364-377.

Pleket H. W. 2014b, “On the Sociology of Ancient Sport PREFACE (originally to the Nikephoros 2001 reprint; notes updated passim for this publication)”. Ed. Th. F., Sport in the Greek and Roman Worlds Volume 2, Greek Athletic Identities and Roman Sports and Spectacle. Oxford, 29-81.

Quaß F. 1993, Die Honoratiorenschicht in den Städten des griechischen Ostens: Untersuchungen zur politischen und sozialen Entwicklung in hellenistischer und römischer Zeit. Stuttgart.

Queyrel F. 2001, “Inscriptions et scènes figurées peintes sur le mur de fond du xyste de Delphes”. BCH 125/1, 333-387.

Remijsen S. 2019, “Only Greeks at the Olympics? Reconsidering the Rule against Non-Greeks at ‘Panhellenic’ Games”. Classica et Mediaevalia 67, 1-61.

Robert J. & Robert L. 1967, “Bulletin épigraphique”. REG 80/379-383, 453-573.

Robert J. & Robert L. 1968, “Bulletin épigraphique”. REG 81/386-388, 420-549.

Robert L. 1960a, Hellenica XI-XII. Paris.

Robert L. 1960b, “Recherches épigraphiques”. Revue des Études Anciennes 62/3-4, 276-361.

Robert L. 1965, D’Aphrodisias à la Lycaonie, Compte rendu du volume VIII des Monumenta Asiae Minoris Antiqua (Hellenica 13). Paris.

Robert L. 1966, Documents de l’Asie mineure méridionale. Inscriptions, monnaies et géographie. Genève & Paris.

Robert L. 1967, “Des Carpathes a la Propontide”. Studii Clasice 9, 107-120.

Robert L. 1967, “Sur une liste de Couretes a Ephese”. Αρχαιολογική Εφημερίς 106, 129-136.

Robert L. 1969, Opera Minora Selecta, Épigraphie et antiquités grecques. Tome II. Amsterdam.

Rouché Ch. 1984, “Acclamations in the Later Roman Empire: New Evidence from Aphrodisias”. JRS 74, 181-199.

Rouché Ch. 1993a, Performers and Partisans at Aphrodisias in the Roman and Late Roman Periods (with appendix IV by Nathalie de Chaisemartin). London.

Rouché Ch. 1993b, “The Ages of Man”. Ktema 18, 159-169.

Scharff S. 2024, Hellenistic Athletes, Agonistic Cultures and Self-Presentation. Cambridge.

Scholz J. 1901, “Griechische Münzen aus meiner Sammlung”. Numismatische Zeitschrift 33, 17-51.

Schwark J. 1970, Das Martyrium des heiligen Kalliopios. Regensberg.

Seve M. 2004, “Chronique d’étymologie grecque 9”. Revue de philologie 78/1, 155-179.

Shear J. L. 2021, The Festival of the Panathenaia and the Construction of Athenian Identities. Cambridge.

Siekierka P., Stebnicka K. & Wolicki A. 2021, Women and the Polis, Public Honorific Inscriptions for Women in the Greek Cities from the Late Classical to the Roman Period. (Volume 2). Berlin.

Strasser Y. V. 2001, “Études sur les concours d’Occident”. Nikephoros 14, 109-155.

Strasser Y. V. 2003, “Inscriptions Agonistiques de Sidé”. EA 35, 63-76.

Tsartsidis Th. 2016, Commentary on Prudentius’ Hymn to Romanus 1-650 (Peristephanon 10). Unpublished Dostoral Diss., University of Edinburgh, Edinburgh.

van Nijf O. 2000, “Athletics, Festivals and Greek Identity in the Roman East”. Proceedings of the Cambridge Philological Society 45, 176–200.

van Nijf O. 2020, “Festivals and Benefactors”. Eds. M. D. Gygax & A. Zuiderhoek, Benefactors and POLIS: The Public Gift in the Greek Cities from the Homeric World to Late Antiquity. Cambridge, 243-264.

Veyne P. 1976, Le Pain et le Cirque, Sociologie Historique d’un Pluralisme Politique. Paris.

Yangaki A. G. 2010, “North Syrian Mortaria and Other Late Roman Personal and Utility Objects Bearing Inscriptions of Good Luck”. Byzantina Symmeikta 19, 247-287.

Yılmaz Erkovan N. 2025, “Antiochia ad Cragum Sütunlu Cadde Çatı Kiremitleri Üzerine İlk Gözlemler”. Tüba-Ar 36, 51-72.

Zgusta L. 1964, Anatolische Personennamensippen. Prag.

Zuiderhoek A. 2009, The Politics of Munificence in the Roman Empire: Citizens, Elites and Benefactors in Asia Minor. Cambridge.

Kalıcı Bağlantı Adresi: http://www.libridergi.org/2025/lbr-0348

Mehmet OKTAN

Dr., Akdeniz University, Faculty of Letters, Department of Ancient Languages and Cultures, Antalya, Türkiye. mehmetoktan@akdeniz.edu.tr

Mehmet TEKOCAK

Prof. Dr., Selçuk University, Faculty of Letters, Department of Archaeology, Konya, Türkiye. mtekocak@yahoo.com

 

 

 

]]>