2024 | LIBRI http://www.libridergi.org/en Epigrafi, Çeviri ve Eleştiri Dergisi Sat, 16 Mar 2024 11:50:04 +0000 en-US hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.9.4 An Honorary Inscription Recording an Elite Woman from Nysa ad Maeandrum http://www.libridergi.org/en/general/lbr-0335 Sat, 16 Mar 2024 11:44:10 +0000 http://www.libridergi.org/?p=8411

An Honorary Inscription Recording an Elite Woman from Nysa ad Maeandrum

Sargon BOYACI

LIBRI X (2024) 17-27
Received Date: 08.01.2024 | Acceptance Date: 23.02.2024
DOI: 10.5281/zenodo.10824787
Online Publication Date: 16.03.2024

Abstract: This article presents a new inscription discovered during the Nysa ad Maeandrum excavations in 2020. In this epigraphic document, Neikostrate, also known as Eutykhiane, a member of a noble family of Nysa ad Maendrum, is honoured by her hometown of Nysa for her virtue and nobility. Neikostrate, the daughter of Publius Aelius Iunius Marcianus, is mentioned as descended from archiereis and stephanephoroi. Although the inscription does not directly pro­vide information on whether Neikostrate and the mentioned member of the family fulfilled any offices in the city, the expression of “ἀρχιερέων καὶ στεφανηφόρων ἐγγόνων” which referred to sacred and epon­ymous offices in the inscription will provide an effective view in the evaluation of the inscription and social status of the family. Subsequently, in consideration of the fact that Nysa ad Maendrum has remarkable epigraphical data concerning elite women, the limited information related to Neikostrate’s civic position is evaluated in the context of Nysaean noble women.

Keywords: Nysa ad Maeandrum, Neikostrate alias Eutychiane, Nysaean Noble Women, Arhiereia, Stephanephoria

Öz: Bu makale 2020 yılı Nysa ad Maeandrum kazı çalışmaları sırasında ele geçen yeni bir yazıtı ele almak­tadır. Bu epigrafik belgede Nysa ad Maendrum kentinin soylu bir ailesinin ferdi olan ve Eutykhiane olarak da bilinen Neikostrate vatanı Nysa Kenti tarafından erdemi ve asaletinden ötürü onurlandırılmaktadır. Publius Aelius Iunius Marcianus’un kızı Neikost­rate’nin, arkhiereia ve stephane­phoria üstlenenlerin soyundan geldiği belirtilmektedir. Mevcut yazıt doğ­rudan Neikostrate’nin ve bahsi geçen aile üyelerinin kentte memuriyet üstlenip üslenmediğine yönelik bilgi aktarmamasına rağmen, yazıttaki dini ve eponym memuriyetlere atıf yapan “ἀρχιερέων καὶ στεφανηφόρων ἐγγόνων” ifadesi yazıtın ve ailesinin toplumsal konumunun değerlendirmesinde etken ola­caktır. Bu durumu takiben, Nysa ad Maendrum kentinde soylu kadınlara ilişkin epigrafik olarak kayda değer belgelerin ele geçtiği göz önünde bulundurulduğunda, Neikostrate’nin sosyopolitik konumuna iliş­kin sınırlı bilgiler Nysa ad Maendrum kentinin diğer soylu kadınları kapsamında değerlendirilecektir.

Anahtar sözcükler: Nysa ad Maeandrum, Neikostrate Namıdiğer Eutykhiane, Nysalı Soylu Kadınlar, Arkhiereia, Stephanephoria

AE  L’Année épigraphique, Paris 1888 –.

Arslan M. 2007, Mithradates VI Eupator: Roma’nın Büyük Düşmanı. İstanbul.

BMC Lydia Head B. V. 1901, A Catalogue of the Greek Coins in the British Museum: Catalogue of the Greek Coins of Lydia. London.

Bremen R. van 1996, The Limits of Participation: Women and Civic Life in the Greek East in the Hellenistic and Roman Periods. Amsterdam.

Clerc M. A. 1887, “Inscriptions de la vallée du Méandre. Tralles, Nysa, Attuda, Laodicée et Colosses”. BCH 11, 346-354.

Cluzeau F. 2021, “Karia’da Kadınların Kamusal Rolünü Artıran Unsurlar”. Cedrus IX, 197-218.

Dmitriev S. 2005, City Government in Hellenistic and Roman Asia Minor. Oxford.

Ertuğrul F. & Malay H. 2010, “An Honorary Decree from Nysa”. EA 43, 31-42.

Ertuğrul F. 2008, “Some New Inscriptions from Tralleis and Aphrodisias”. EA 41, 87-90.

Fraser P. M. & Matthews E. 2018, A Lexicon of Greek Personal Names. United Kingdom.

Gauthier P. 1985, Les cités grecques et leurs bienfaiteurs (IVe-Ier siècle avant J.-C): contribution à l’histoire des institutions. (BCH Suppl. 12). Paris.

Gökalp Özdil N. & Akdoğu Arca E. N. 2022a, “An Overview of Nysa Based on Ancient Sources”. Eds. S. H. Öztaner, Nysa: A Dipolis on the Meander. İstanbul, 40-48.

Gökalp Özdil N. & Akdoğu Arca E. N. 2022b, “Nysa During the Roman Imperial Period”. Eds. S. H. Öztaner, Nysa: A Dipolis on the Meander. İstanbul, 62-75.

Gökalp Özdil N. & Akdoğu Arca E. N. 2022c, “Epigraphic Finds From The Colonadded Street / Street 1-Plateia”. Eds. S. H. Öztaner, Nysa: A Dipolis on the Meander. İstanbul, 130-144.

Gökalp Özdil N. 2018, “Yazıtlar Işığında Küçükasya’da Stephanephoria”. JHS 10/3, 197-205.

GRPC Lydia Kurth D. 2020, Greek and Roman Provincial Coins – Lydia. İstanbul.

Hammerstaedt J. & Smith F.M. 2008, “Diogenes of Oinoanda: The Discoveries of 2008 (Nf 142–167)”. EA 41, 1-37.

Kadıoğlu S., M. Kadıoğlu & Y. K. Kadıoğlu 2013, “Identifying of Buried Archaeological Remains with Ground Penetrating Radar, Polarized Microscope and Confocal Raman Spectroscopy Methods in Ancient City of Nysa, Aydın-Turkey”. Journal of Archaeological Science 40, 3569-3583.

Marek C. 1993, Stadt, Ära und Territorium in Pontus-Bithynia und Nord-Galatia. Tübingen.

Meyers R. 2012, “Reconsidering Opportunities for Female Benefactors in the Roman Empire: Julia Antonia Eurydice and the Gerontikon at Nysa”. L’Antiquité Classique 81, 145-159.

Oertel F. 1917, Die Liturgie: Studien zur ptolemäischen und kaiserlichen Verwaltung Ägyptens. Leipzig.

Öztaner S. H. 2022, “Colonnaded Street / Street 1- Plateia (East Side)”. Eds. S. H. Öztaner, Nysa: A Dipolis on the Meander. İstanbul, 110-129.

Öztaner S. H., E. N. Akdoğu Arca & N. Özdil Gökalp 2014, “Nysa ad Maeandrum’daki Yeni Bulgular Üzerine Bir Değerlendirme”. Eds. Ç. Aşkit, S. Kalaycıoğulları, R. Kayapınar, C. Üstünel Keyinci & R. Öztürk, In Memoriam Filiz Öktem. Ankara, 225-245.

Priene McCabe, D. F. 1987, Priene Inscriptions, Texts and List. Princeton.

Primo A. 2011, “The Client Kingdom of Pontus Between Mithridatism and Philoromanism”. Eds. T. Kaizer & M. Facella, Kingdoms and Principalities in the Roman Near East. Stuttgart, 159-179.

Ramsay W. M. 1941, The Social Basis of Roman Power in Asia Minor. Aberdeen.

Regling K. 1913b, “Überblick über die Münzen von Nysa”. Eds. W. von Diest, Nysa ad Maeandrum nach Forschungen und Aufnahmen in den Jahren 1907 und 1909. Berlin, 70-103.

Sherk R. K. 1993, “The Eponymous Officials of Greek Cities V”. ZPE 96, 267-295.

Sullivan R. D. 1980, “Dynasts From Pontus”. ANRW II/72, 913-930.

Thonemann P. J. 2004, “Polemo, Son of Polemo”. EA 37, 144-150.

Welles C. B. 1934, Royal Correspondence in the Hellenistic Period: A Study of Greek Epigraphy. Chicago.

Welwei K. W. 2001, “Stephanephorie”. DNP 11, 956.

URL: http://www.libridergi.org/en/2024-en/lbr-0335

Sargon BOYACI

PhD. Cand., Akdeniz University, Faculty of Letters, Department of Ancient Languages and Cultures, Antalya. sargonboyaci@hotmail.com

]]> Notes on some Honorary Inscriptions from Kibyra http://www.libridergi.org/en/general/lbr-202401 Tue, 23 Jan 2024 12:53:52 +0000 http://www.libridergi.org/?p=8310

Notes on some Honorary Inscriptions from Kibyra

Selen KILIÇ ASLAN

LIBRI X (2024) 1-7
Received Date: 10.11.2023 | Acceptance Date: 24.12.2023
DOI: 10.5281/zenodo.10491720
Online Publication Date: 26.01.2024

Abstract: This article revisits a few honorary inscriptions from Kibyra and discusses the identities of the persons mentioned in these inscriptions. In particular, it rediscusses how the name of the honouree in inscription I.Kibyra 40 could be restored and then shows that a posthumous honorary inscription for a Flavia Tata, published in 2019, does not, contrary to its editor’s argument, confirm the existence of a person named Krateros, son of Flavius Krateros, supposedly honoured in I.Kibyra 40. Furthermore, it is argued that the inscription honouring Flavia Tata should be dated to the Ist century A.D. or to the beginning of the IInd century A.D. at the very latest, not to the end of the IInd century A.D. Finally, the adjective ἁγνός, ή, όν, which is only rarely used for women in the honourary inscriptions of Asia Minor, is examined, and the possible reasons why the demos chose this adjective to describe the qualities of Flavia Tata are explored.

Keywords: Kibyra, Flavius Krateros, Flavia Tata, asiarch, Xouamoas/Souamoas, ἁγνός

Öz: Bu makalede Kibyra’dan bazı onurlandırma yazıtları yeniden ele alınmakta ve bu yazıtlarda bahsi geçen kişilerin kimlikleri tartışılmaktadır. Özellikle I.Kibyra 40 numaralı yazıtta onurlandırılan kişinin isminin ne şekilde tamamlanabileceğine dair fikirler yeniden gündeme getirilmektedir. Ardından, 2019 yılında yayımlanmış olan, Flavia Tata adında bir kadının ölümünden sonra onurlandırıldığı bir yazıtın, editörünün yorumunun aksine, I.Kibyra 40’ta onurlandırıldığı varsayılan Flavius Krateros oğlu Krateros adlı bir şahsın varlığını hiç bir şekilde konfirme etmediği gösterilmektedir. Bunun yanı sıra, Flavia Tata’nın onurlandırıldığı yazıtın tarihlemesi tartışılmakta ve ilgili yazıtın MS II. yüzyılın sonuna değil, MS I. yüzyıla ya da en geç MS II. yüzyılın başlarına tarihlenmesi gerektiği öne sürülmektedir. Ayrıca Flavia Tata’nın onurlandırılmasında seçilen ἁγνός, ή, όν sıfatı irdelenmekte ve Küçük Asya onurlandırma yazıtlarında kadınlar için son derece az kullanılan bu sıfatın demos tarafından neden tercih edilmiş olabileceği tartışılmaktadır.

Anahtar sözcükler: Kibyra, Flavius Krateros, Flavia Tata, Asiarkhes, Xouamoas/Souamoas, ἁγνός

Alten Güler E. 2019, “Kibyra’dan Yeni Onurlandırma Yazıtları”. Libri V, 335-340. Source: http://www.libridergi.org/wp-content/uploads/2019/12/lbr.201944.pdf

Brixhe C. 2013, “La Pamphylie. Peuplement et dialecte : 40 ans de recherche”. Kadmos 51/1, 169-205.

Cluzeau F. 2021, “Karia’da Kadınların Kamusal Rolünü Artıran Unsurlar”. Cedrus IX, 197-218. DOI: 10.13113/CEDRUS.202110

Friesen S. J. 1993, Twice Neokoros. Ephesus, Asia and the Cult of the Flavian Imperial Family (Religions in the Graeco-Roman World 116). Leiden/New York/Köln.

Fröhlich P. 2020, “Philanthropia in Context: Civic Virtues and Praise of Officials in the Poleis of Hellenistic Asia Minor”. Eds. O. Tekin, Ch. H. Roosevelt & E. Akyürek, Philanthropy in Anatolia through the Ages. The First International Suna & İnan Kıraç Symposium on Mediterranean Civilizations – March 26-29, 2019, Antalya: Proceedings. İstanbul, 13-28.

Hall A. S., N. P. Milner & J. J. Coulton 1996, “The Mausoleum of Licinnia Flavilla and Flavianus Diogenes of Oinoanda: Epigraphy and Architecture”. AS 46, 111-144.

Heller A. & Suspène A. 2019, “C. Asinius Gallus hagnos à Temnos : la rhétorique civique face au pouvoir romain”. Eds. A. Heller, Ch. Müller & A. Suspène, Philorhômaios kai philhellèn: hommage à Jean-Louis Ferrary. Genève, 501-520.

Herz P. 1992, “Asiarchen und Archiereiai. Zum Provinzialkult der Provinz Asia”. Tyche 7, 93-115.

Kılıç Aslan S. (forthcoming), “Some Chronological Considerations about the Marriage of C. Licinnius Thoas and Licinnia Tation from Oinoanda”. Eds. Ch. Schuler & F. Onur, Proceedings of the Symposium on New Research on Greek Epigraphy in Lycia. Antalya, Turkey, 28-30 March 2022.

Kılıç Aslan S. 2018, “Elite Lycian Families and their Matrimonial Alliances with Distinguished Houses of Kibyra. Some Notes on an Honorary Inscription from Lydai”. Eds. M. Arslan & F. Baz, Arkeoloji, Tarih ve Epigrafi’nin Arasında: Prof. Dr. A. Vedat Çelgin’in 68. Doğum Günü Onuruna Makaleler. İstanbul, 501-512.

Kılıç Aslan S. 2023, Lycian Families in the Hellenistic and Roman Periods. A Regional Study of Inscriptions: towards a Social and Legal Framework (Brill Studies in Greek and Roman Epigraphy 19). Leiden/Boston.

Mantas K. 2000, “Public and Private”. Polis: revista de ideas y formas políticas de la Antigüedad 12, 181-228.

Merkelbach R. & Stauber J. 1996, “Die Orakel des Apollon von Klaros”. EA 27, 1-54.

Reitzenstein D. 2014, “Neue Inschriften aus Tlos: Kronoskult, Agonistik und Euergetismus”. Chiron 44, 551-613.

Siekierka P., K. Stebnicka & A. Wolicki 2021, Women and the Polis: Public Honorific Inscriptions for Women in the Greek cities from the Late Classical to the Roman Period (2 Volumes). Berlin.

Url: http://www.libridergi.org/en/2024-en/lbr-0334

Selen KILIÇ ASLAN Dr., Commission for Ancient History and Epigraphy of German Archaeological Institute, Munich. Selen.Kilic@dainst.de

]]>